Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

урынатэрапі́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. урынатэрапі́я
Р. урынатэрапі́і
Д. урынатэрапі́і
В. урынатэрапі́ю
Т. урынатэрапі́яй
урынатэрапі́яю
М. урынатэрапі́і

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012.

уры́нуты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уры́нуты уры́нутая уры́нутае уры́нутыя
Р. уры́нутага уры́нутай
уры́нутае		 уры́нутага уры́нутых
Д. уры́нутаму уры́нутай уры́нутаму уры́нутым
В. уры́нуты (неадуш.)
уры́нутага (адуш.)		 уры́нутую уры́нутае уры́нутыя (неадуш.)
уры́нутых (адуш.)
Т. уры́нутым уры́нутай
уры́нутаю		 уры́нутым уры́нутымі
М. уры́нутым уры́нутай уры́нутым уры́нутых

Крыніцы: piskunou2012.

уры́нуты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уры́нуты уры́нутая уры́нутае уры́нутыя
Р. уры́нутага уры́нутай
уры́нутае		 уры́нутага уры́нутых
Д. уры́нутаму уры́нутай уры́нутаму уры́нутым
В. уры́нуты (неадуш.)
уры́нутага (адуш.)		 уры́нутую уры́нутае уры́нутыя (неадуш.)
уры́нутых (адуш.)
Т. уры́нутым уры́нутай
уры́нутаю		 уры́нутым уры́нутымі
М. уры́нутым уры́нутай уры́нутым уры́нутых

Крыніцы: piskunou2012.

уры́нуцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. уры́нуся уры́немся
2-я ас. уры́нешся уры́нецеся
3-я ас. уры́нецца уры́нуцца
Прошлы час
м. уры́нуўся уры́нуліся
ж. уры́нулася
н. уры́нулася
Загадны лад
2-я ас. уры́нься уры́ньцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час уры́нуўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

уры́нуць

‘укінуць, кінуць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. уры́ну уры́нем
2-я ас. уры́неш уры́неце
3-я ас. уры́не уры́нуць
Прошлы час
м. уры́нуў уры́нулі
ж. уры́нула
н. уры́нула
Загадны лад
2-я ас. уры́нь уры́ньце
Дзеепрыслоўе
прош. час уры́нуўшы

Крыніцы: piskunou2012.

уры́ты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уры́ты уры́тая уры́тае уры́тыя
Р. уры́тага уры́тай
уры́тае		 уры́тага уры́тых
Д. уры́таму уры́тай уры́таму уры́тым
В. уры́ты (неадуш.)
уры́тага (адуш.)		 уры́тую уры́тае уры́тыя (неадуш.)
уры́тых (адуш.)
Т. уры́тым уры́тай
уры́таю		 уры́тым уры́тымі
М. уры́тым уры́тай уры́тым уры́тых

Крыніцы: piskunou2012.

уры́ты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уры́ты уры́тая уры́тае уры́тыя
Р. уры́тага уры́тай
уры́тае		 уры́тага уры́тых
Д. уры́таму уры́тай уры́таму уры́тым
В. уры́ты (неадуш.)
уры́тага (адуш.)		 уры́тую уры́тае уры́тыя (неадуш.)
уры́тых (адуш.)
Т. уры́тым уры́тай
уры́таю		 уры́тым уры́тымі
М. уры́тым уры́тай уры́тым уры́тых

Крыніцы: piskunou2012.

уры́ўкава

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
уры́ўкава - -

Крыніцы: piskunou2012.

уры́ўкавасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. уры́ўкавасць
Р. уры́ўкавасці
Д. уры́ўкавасці
В. уры́ўкавасць
Т. уры́ўкавасцю
М. уры́ўкавасці

Крыніцы: piskunou2012.

уры́ўкавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уры́ўкавы уры́ўкавая уры́ўкавае уры́ўкавыя
Р. уры́ўкавага уры́ўкавай
уры́ўкавае		 уры́ўкавага уры́ўкавых
Д. уры́ўкаваму уры́ўкавай уры́ўкаваму уры́ўкавым
В. уры́ўкавы (неадуш.)
уры́ўкавага (адуш.)		 уры́ўкавую уры́ўкавае уры́ўкавыя (неадуш.)
уры́ўкавых (адуш.)
Т. уры́ўкавым уры́ўкавай
уры́ўкаваю		 уры́ўкавым уры́ўкавымі
М. уры́ўкавым уры́ўкавай уры́ўкавым уры́ўкавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.