урэ́зацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
урэ́жуся |
урэ́жамся |
| 2-я ас. |
урэ́жашся |
урэ́жацеся |
| 3-я ас. |
урэ́жацца |
урэ́жуцца |
| Прошлы час |
| м. |
урэ́заўся |
урэ́заліся |
| ж. |
урэ́залася |
| н. |
урэ́залася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
урэ́жся |
урэ́жцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
урэ́заўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
урэ́заць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
урэ́жу |
урэ́жам |
| 2-я ас. |
урэ́жаш |
урэ́жаце |
| 3-я ас. |
урэ́жа |
урэ́жуць |
| Прошлы час |
| м. |
урэ́заў |
урэ́залі |
| ж. |
урэ́зала |
| н. |
урэ́зала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
урэ́ж |
урэ́жце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
урэ́заўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
урэ́званне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
урэ́званне |
| Р. |
урэ́звання |
| Д. |
урэ́званню |
| В. |
урэ́званне |
| Т. |
урэ́званнем |
| М. |
урэ́званні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
урэ́звацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
урэ́зваюся |
урэ́зваемся |
| 2-я ас. |
урэ́зваешся |
урэ́зваецеся |
| 3-я ас. |
урэ́зваецца |
урэ́зваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
урэ́зваўся |
урэ́зваліся |
| ж. |
урэ́звалася |
| н. |
урэ́звалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
урэ́звайся |
урэ́звайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
урэ́зваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
урэ́зваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
урэ́зваю |
урэ́зваем |
| 2-я ас. |
урэ́зваеш |
урэ́зваеце |
| 3-я ас. |
урэ́звае |
урэ́зваюць |
| Прошлы час |
| м. |
урэ́зваў |
урэ́звалі |
| ж. |
урэ́звала |
| н. |
урэ́звала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
урэ́звай |
урэ́звайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
урэ́зваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
урэ́зка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
урэ́зка |
| Р. |
урэ́зкі |
| Д. |
урэ́зцы |
| В. |
урэ́зку |
| Т. |
урэ́зкай урэ́зкаю |
| М. |
урэ́зцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
урэ́ма
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
урэ́ма |
| Р. |
урэ́мы |
| Д. |
урэ́ме |
| В. |
урэ́му |
| Т. |
урэ́май урэ́маю |
| М. |
урэ́ме |
Крыніцы:
piskunou2012.
урэмі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
урэмі́чны |
урэмі́чная |
урэмі́чнае |
урэмі́чныя |
| Р. |
урэмі́чнага |
урэмі́чнай урэмі́чнае |
урэмі́чнага |
урэмі́чных |
| Д. |
урэмі́чнаму |
урэмі́чнай |
урэмі́чнаму |
урэмі́чным |
| В. |
урэмі́чны (неадуш.) урэмі́чнага (адуш.) |
урэмі́чную |
урэмі́чнае |
урэмі́чныя (неадуш.) урэмі́чных (адуш.) |
| Т. |
урэмі́чным |
урэмі́чнай урэмі́чнаю |
урэмі́чным |
урэмі́чнымі |
| М. |
урэмі́чным |
урэмі́чнай |
урэмі́чным |
урэмі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
урэмі́я
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
урэмі́я |
| Р. |
урэмі́і |
| Д. |
урэмі́і |
| В. |
урэмі́ю |
| Т. |
урэмі́яй урэмі́яю |
| М. |
урэмі́і |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
урэ́піцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
урэ́плюся |
урэ́пімся |
| 2-я ас. |
урэ́пішся |
урэ́піцеся |
| 3-я ас. |
урэ́піцца |
урэ́пяцца |
| Прошлы час |
| м. |
урэ́піўся |
урэ́піліся |
| ж. |
урэ́пілася |
| н. |
урэ́пілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
урэ́пся |
урэ́пцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
урэ́піўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.