Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

уручэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. уручэ́нне
Р. уручэ́ння
Д. уручэ́нню
В. уручэ́нне
Т. уручэ́ннем
М. уручэ́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

У́рцішкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. У́рцішкі
Р. У́рцішак
У́рцішкаў
Д. У́рцішкам
В. У́рцішкі
Т. У́рцішкамі
М. У́рцішках

уршуля́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уршуля́нскі уршуля́нская уршуля́нскае уршуля́нскія
Р. уршуля́нскага уршуля́нскай
уршуля́нскае		 уршуля́нскага уршуля́нскіх
Д. уршуля́нскаму уршуля́нскай уршуля́нскаму уршуля́нскім
В. уршуля́нскі (неадуш.)
уршуля́нскага (адуш.)		 уршуля́нскую уршуля́нскае уршуля́нскія (неадуш.)
уршуля́нскіх (адуш.)
Т. уршуля́нскім уршуля́нскай
уршуля́нскаю		 уршуля́нскім уршуля́нскімі
М. уршуля́нскім уршуля́нскай уршуля́нскім уршуля́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

уры́вак

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. уры́вак уры́ўкі
Р. уры́ўка уры́ўкаў
Д. уры́ўку уры́ўкам
В. уры́вак уры́ўкі
Т. уры́ўкам уры́ўкамі
М. уры́ўку уры́ўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

урыва́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. урыва́нне
Р. урыва́ння
Д. урыва́нню
В. урыва́нне
Т. урыва́ннем
М. урыва́нні

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

урыва́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. урыва́юся урыва́емся
2-я ас. урыва́ешся урыва́ецеся
3-я ас. урыва́ецца урыва́юцца
Прошлы час
м. урыва́ўся урыва́ліся
ж. урыва́лася
н. урыва́лася
Загадны лад
2-я ас. урыва́йся урыва́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час урыва́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

урыва́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. урыва́ю урыва́ем
2-я ас. урыва́еш урыва́еце
3-я ас. урыва́е урыва́юць
Прошлы час
м. урыва́ў урыва́лі
ж. урыва́ла
н. урыва́ла
Загадны лад
2-я ас. урыва́й урыва́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час урыва́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уры́вачны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уры́вачны уры́вачная уры́вачнае уры́вачныя
Р. уры́вачнага уры́вачнай
уры́вачнае		 уры́вачнага уры́вачных
Д. уры́вачнаму уры́вачнай уры́вачнаму уры́вачным
В. уры́вачны (неадуш.)
уры́вачнага (адуш.)		 уры́вачную уры́вачнае уры́вачныя (неадуш.)
уры́вачных (адуш.)
Т. уры́вачным уры́вачнай
уры́вачнаю		 уры́вачным уры́вачнымі
М. уры́вачным уры́вачнай уры́вачным уры́вачных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

уры́віста

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
уры́віста - -

Крыніцы: piskunou2012.

уры́вістасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. уры́вістасць
Р. уры́вістасці
Д. уры́вістасці
В. уры́вістасць
Т. уры́вістасцю
М. уры́вістасці

Крыніцы: piskunou2012.