Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

уру́блены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уру́блены уру́бленая уру́бленае уру́бленыя
Р. уру́бленага уру́бленай
уру́бленае		 уру́бленага уру́бленых
Д. уру́бленаму уру́бленай уру́бленаму уру́бленым
В. уру́блены (неадуш.)
уру́бленага (адуш.)		 уру́бленую уру́бленае уру́бленыя (неадуш.)
уру́бленых (адуш.)
Т. уру́бленым уру́бленай
уру́бленаю		 уру́бленым уру́бленымі
М. уру́бленым уру́бленай уру́бленым уру́бленых

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

уру́блены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уру́блены уру́бленая уру́бленае уру́бленыя
Р. уру́бленага уру́бленай
уру́бленае		 уру́бленага уру́бленых
Д. уру́бленаму уру́бленай уру́бленаму уру́бленым
В. уру́блены (неадуш.)
уру́бленага (адуш.)		 уру́бленую уру́бленае уру́бленыя (неадуш.)
уру́бленых (адуш.)
Т. уру́бленым уру́бленай
уру́бленаю		 уру́бленым уру́бленымі
М. уру́бленым уру́бленай уру́бленым уру́бленых

Кароткая форма: уру́блена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

уру́бліванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. уру́бліванне
Р. уру́блівання
Д. уру́бліванню
В. уру́бліванне
Т. уру́бліваннем
М. уру́бліванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уру́блівацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. уру́бліваюся уру́бліваемся
2-я ас. уру́бліваешся уру́бліваецеся
3-я ас. уру́бліваецца уру́бліваюцца
Прошлы час
м. уру́бліваўся уру́бліваліся
ж. уру́блівалася
н. уру́блівалася
Загадны лад
2-я ас. уру́блівайся уру́блівайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час уру́бліваючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уру́бліваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. уру́бліваю уру́бліваем
2-я ас. уру́бліваеш уру́бліваеце
3-я ас. уру́блівае уру́бліваюць
Прошлы час
м. уру́бліваў уру́блівалі
ж. уру́блівала
н. уру́блівала
Загадны лад
2-я ас. уру́блівай уру́блівайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час уру́бліваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

урубмашы́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. урубмашы́на урубмашы́ны
Р. урубмашы́ны урубмашы́н
Д. урубмашы́не урубмашы́нам
В. урубмашы́ну урубмашы́ны
Т. урубмашы́най
урубмашы́наю		 урубмашы́намі
М. урубмашы́не урубмашы́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

урубмашыні́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. урубмашыні́ст урубмашыні́сты
Р. урубмашыні́ста урубмашыні́стаў
Д. урубмашыні́сту урубмашыні́стам
В. урубмашыні́ста урубмашыні́стаў
Т. урубмашыні́стам урубмашыні́стамі
М. урубмашыні́сце урубмашыні́стах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

уругва́ец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. уругва́ец уругва́йцы
Р. уругва́йца уругва́йцаў
Д. уругва́йцу уругва́йцам
В. уругва́йца уругва́йцаў
Т. уругва́йцам уругва́йцамі
М. уругва́йцу уругва́йцах

Крыніцы: nazounik2008, tsbm1984.

Уругва́й

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Уругва́й
Р. Уругва́я
Д. Уругва́ю
В. Уругва́й
Т. Уругва́ем
М. Уругва́і

уругва́йка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. уругва́йка уругва́йкі
Р. уругва́йкі уругва́ек
Д. уругва́йцы уругва́йкам
В. уругва́йку уругва́ек
Т. уругва́йкай
уругва́йкаю		 уругва́йкамі
М. уругва́йцы уругва́йках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.