Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

уро́чысты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уро́чысты уро́чыстая уро́чыстае уро́чыстыя
Р. уро́чыстага уро́чыстай
уро́чыстае		 уро́чыстага уро́чыстых
Д. уро́чыстаму уро́чыстай уро́чыстаму уро́чыстым
В. уро́чысты (неадуш.)
уро́чыстага (адуш.)		 уро́чыстую уро́чыстае уро́чыстыя (неадуш.)
уро́чыстых (адуш.)
Т. уро́чыстым уро́чыстай
уро́чыстаю		 уро́чыстым уро́чыстымі
М. уро́чыстым уро́чыстай уро́чыстым уро́чыстых

Крыніцы: piskunou2012.

уро́чышча

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. уро́чышча уро́чышчы
Р. уро́чышча уро́чышчаў
уро́чышч
Д. уро́чышчу уро́чышчам
В. уро́чышча уро́чышчы
Т. уро́чышчам уро́чышчамі
М. уро́чышчы уро́чышчах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

урсулі́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. урсулі́нскі урсулі́нская урсулі́нскае урсулі́нскія
Р. урсулі́нскага урсулі́нскай
урсулі́нскае		 урсулі́нскага урсулі́нскіх
Д. урсулі́нскаму урсулі́нскай урсулі́нскаму урсулі́нскім
В. урсулі́нскі (неадуш.)
урсулі́нскага (адуш.)		 урсулі́нскую урсулі́нскае урсулі́нскія (неадуш.)
урсулі́нскіх (адуш.)
Т. урсулі́нскім урсулі́нскай
урсулі́нскаю		 урсулі́нскім урсулі́нскімі
М. урсулі́нскім урсулі́нскай урсулі́нскім урсулі́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

уру́б

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. уру́б уру́бы
Р. уру́ба уру́баў
Д. уру́бу уру́бам
В. уру́б уру́бы
Т. уру́бам уру́бамі
М. уру́бе уру́бах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уру́бавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уру́бавы уру́бавая уру́бавае уру́бавыя
Р. уру́бавага уру́бавай
уру́бавае		 уру́бавага уру́бавых
Д. уру́баваму уру́бавай уру́баваму уру́бавым
В. уру́бавы (неадуш.)
уру́бавага (адуш.)		 уру́бавую уру́бавае уру́бавыя (неадуш.)
уру́бавых (адуш.)
Т. уру́бавым уру́бавай
уру́баваю		 уру́бавым уру́бавымі
М. уру́бавым уру́бавай уру́бавым уру́бавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уру́бак

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. уру́бак уру́бкі
Р. уру́бка уру́бкаў
Д. уру́бку уру́бкам
В. уру́бак уру́бкі
Т. уру́бкам уру́бкамі
М. уру́бку уру́бках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

уру́баўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. уру́баўка уру́баўкі
Р. уру́баўкі уру́бавак
Д. уру́баўцы уру́баўкам
В. уру́баўку уру́баўкі
Т. уру́баўкай
уру́баўкаю		 уру́баўкамі
М. уру́баўцы уру́баўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

урубі́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. урублю́ся уру́бімся
2-я ас. уру́бішся уру́біцеся
3-я ас. уру́біцца уру́бяцца
Прошлы час
м. урубі́ўся урубі́ліся
ж. урубі́лася
н. урубі́лася
Загадны лад
2-я ас. урубі́ся урубі́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час урубі́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

урубі́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. урублю́ уру́бім
2-я ас. уру́біш уру́біце
3-я ас. уру́біць уру́бяць
Прошлы час
м. урубі́ў урубі́лі
ж. урубі́ла
н. урубі́ла
Загадны лад
2-я ас. урубі́ урубі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час урубі́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уру́бка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. уру́бка уру́бкі
Р. уру́бкі уру́бак
Д. уру́бцы уру́бкам
В. уру́бку уру́бкі
Т. уру́бкай
уру́бкаю		 уру́бкамі
М. уру́бцы уру́бках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.