Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

ураўнава́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. ураўну́ецца ураўну́юцца
Прошлы час
м. ураўнава́ўся ураўнава́ліся
ж. ураўнава́лася
н. ураўнава́лася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ураўнава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ураўну́ю ураўну́ем
2-я ас. ураўну́еш ураўну́еце
3-я ас. ураўну́е ураўну́юць
Прошлы час
м. ураўнава́ў ураўнава́лі
ж. ураўнава́ла
н. ураўнава́ла
Загадны лад
2-я ас. ураўну́й ураўну́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час ураўнава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ураўна́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ураўна́нне ураўна́нні
Р. ураўна́ння ураўна́нняў
Д. ураўна́нню ураўна́нням
В. ураўна́нне ураўна́нні
Т. ураўна́ннем ураўна́ннямі
М. ураўна́нні ураўна́ннях

Крыніцы: piskunou2012.

ураўна́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ураўна́ю ураўна́ем
2-я ас. ураўна́еш ураўна́еце
3-я ас. ураўна́е ураўна́юць
Прошлы час
м. ураўна́ў ураўна́лі
ж. ураўна́ла
н. ураўна́ла
Загадны лад
2-я ас. ураўна́й ураўна́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час ураўна́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

ураўне́

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
ураўне́ - -

Крыніцы: piskunou2012.

ураўне́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ураўне́нне ураўне́нні
Р. ураўне́ння ураўне́нняў
Д. ураўне́нню ураўне́нням
В. ураўне́нне ураўне́нні
Т. ураўне́ннем ураўне́ннямі
М. ураўне́нні ураўне́ннях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ураўні́лаўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. ураўні́лаўка
Р. ураўні́лаўкі
Д. ураўні́лаўцы
В. ураўні́лаўку
Т. ураўні́лаўкай
ураўні́лаўкаю
М. ураўні́лаўцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ураўні́лаўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ураўні́лаўскі ураўні́лаўская ураўні́лаўскае ураўні́лаўскія
Р. ураўні́лаўскага ураўні́лаўскай
ураўні́лаўскае		 ураўні́лаўскага ураўні́лаўскіх
Д. ураўні́лаўскаму ураўні́лаўскай ураўні́лаўскаму ураўні́лаўскім
В. ураўні́лаўскі (неадуш.)
ураўні́лаўскага (адуш.)		 ураўні́лаўскую ураўні́лаўскае ураўні́лаўскія (неадуш.)
ураўні́лаўскіх (адуш.)
Т. ураўні́лаўскім ураўні́лаўскай
ураўні́лаўскаю		 ураўні́лаўскім ураўні́лаўскімі
М. ураўні́лаўскім ураўні́лаўскай ураўні́лаўскім ураўні́лаўскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

ураўно́ўвальнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ураўно́ўвальнік ураўно́ўвальнікі
Р. ураўно́ўвальніка ураўно́ўвальнікаў
Д. ураўно́ўвальніку ураўно́ўвальнікам
В. ураўно́ўвальнік ураўно́ўвальнікі
Т. ураўно́ўвальнікам ураўно́ўвальнікамі
М. ураўно́ўвальніку ураўно́ўвальніках

Крыніцы: piskunou2012.

ураўно́ўванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. ураўно́ўванне
Р. ураўно́ўвання
Д. ураўно́ўванню
В. ураўно́ўванне
Т. ураўно́ўваннем
М. ураўно́ўванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.