урахма́нены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
урахма́нены |
урахма́неная |
урахма́ненае |
урахма́неныя |
| Р. |
урахма́ненага |
урахма́ненай урахма́ненае |
урахма́ненага |
урахма́неных |
| Д. |
урахма́ненаму |
урахма́ненай |
урахма́ненаму |
урахма́неным |
| В. |
урахма́нены (неадуш.) урахма́ненага (адуш.) |
урахма́неную |
урахма́ненае |
урахма́неныя (неадуш.) урахма́неных (адуш.) |
| Т. |
урахма́неным |
урахма́ненай урахма́ненаю |
урахма́неным |
урахма́ненымі |
| М. |
урахма́неным |
урахма́ненай |
урахма́неным |
урахма́неных |
Крыніцы:
piskunou2012.
урахма́ніць
‘зрабіць каго-небудзь рахманым’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
урахма́ню |
урахма́нім |
| 2-я ас. |
урахма́ніш |
урахма́ніце |
| 3-я ас. |
урахма́ніць |
урахма́няць |
| Прошлы час |
| м. |
урахма́ніў |
урахма́нілі |
| ж. |
урахма́ніла |
| н. |
урахма́ніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
урахма́нь |
урахма́ньце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
урахма́ніўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
урахо́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
урахо́ўваюся |
урахо́ўваемся |
| 2-я ас. |
урахо́ўваешся |
урахо́ўваецеся |
| 3-я ас. |
урахо́ўваецца |
урахо́ўваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
урахо́ўваўся |
урахо́ўваліся |
| ж. |
урахо́ўвалася |
| н. |
урахо́ўвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
урахо́ўвайся |
урахо́ўвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
урахо́ўваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
урахо́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
урахо́ўваю |
урахо́ўваем |
| 2-я ас. |
урахо́ўваеш |
урахо́ўваеце |
| 3-я ас. |
урахо́ўвае |
урахо́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
урахо́ўваў |
урахо́ўвалі |
| ж. |
урахо́ўвала |
| н. |
урахо́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
урахо́ўвай |
урахо́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
урахо́ўваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
урахро́м
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
урахро́м |
урахро́мы |
| Р. |
урахро́му |
урахро́маў |
| Д. |
урахро́му |
урахро́мам |
| В. |
урахро́м |
урахро́мы |
| Т. |
урахро́мам |
урахро́мамі |
| М. |
урахро́ме |
урахро́мах |
Крыніцы:
piskunou2012.
урацы́л
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
урацы́л |
урацы́лы |
| Р. |
урацы́лу |
урацы́лаў |
| Д. |
урацы́лу |
урацы́лам |
| В. |
урацы́л |
урацы́лы |
| Т. |
урацы́лам |
урацы́ламі |
| М. |
урацы́ле |
урацы́лах |
Крыніцы:
piskunou2012.
ура́ч
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ура́ч |
урачы́ |
| Р. |
урача́ |
урачо́ў |
| Д. |
урачу́ |
урача́м |
| В. |
урача́ |
урачо́ў |
| Т. |
урачо́м |
урача́мі |
| М. |
урачу́ |
урача́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
У́рач
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
У́рач |
| Р. |
У́рачы |
| Д. |
У́рачы |
| В. |
У́рач |
| Т. |
У́раччу |
| М. |
У́рачы |