Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

уратрапі́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	уратрапі́н
Р.	уратрапі́ну
Д.	уратрапі́ну
В.	уратрапі́н
Т.	уратрапі́нам
М.	уратрапі́не

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

уратрапі́навы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	уратрапі́навы	уратрапі́навая	уратрапі́навае	уратрапі́навыя
Р.	уратрапі́навага	уратрапі́навай уратрапі́навае	уратрапі́навага	уратрапі́навых
Д.	уратрапі́наваму	уратрапі́навай	уратрапі́наваму	уратрапі́навым
В.	уратрапі́навы (неадуш.) уратрапі́навага (адуш.)	уратрапі́навую	уратрапі́навае	уратрапі́навыя (неадуш.) уратрапі́навых (адуш.)
Т.	уратрапі́навым	уратрапі́навай уратрапі́наваю	уратрапі́навым	уратрапі́навымі
М.	уратрапі́навым	уратрапі́навай	уратрапі́навым	уратрапі́навых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

ураўнава́жана

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
ураўнава́жана	ураўнава́жаней	-

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

ураўнава́жанасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

	адз.
Н.	ураўнава́жанасць
Р.	ураўнава́жанасці
Д.	ураўнава́жанасці
В.	ураўнава́жанасць
Т.	ураўнава́жанасцю
М.	ураўнава́жанасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ураўнава́жана-рухо́мы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ураўнава́жана-рухо́мы	ураўнава́жана-рухо́мая	ураўнава́жана-рухо́мае	ураўнава́жана-рухо́мыя
Р.	ураўнава́жана-рухо́мага	ураўнава́жана-рухо́май ураўнава́жана-рухо́мае	ураўнава́жана-рухо́мага	ураўнава́жана-рухо́мых
Д.	ураўнава́жана-рухо́маму	ураўнава́жана-рухо́май	ураўнава́жана-рухо́маму	ураўнава́жана-рухо́мым
В.	ураўнава́жана-рухо́мы (неадуш.) ураўнава́жана-рухо́мага (адуш.)	ураўнава́жана-рухо́мую	ураўнава́жана-рухо́мае	ураўнава́жана-рухо́мыя (неадуш.) ураўнава́жана-рухо́мых (адуш.)
Т.	ураўнава́жана-рухо́мым	ураўнава́жана-рухо́май ураўнава́жана-рухо́маю	ураўнава́жана-рухо́мым	ураўнава́жана-рухо́мымі
М.	ураўнава́жана-рухо́мым	ураўнава́жана-рухо́май	ураўнава́жана-рухо́мым	ураўнава́жана-рухо́мых

Крыніцы: piskunou2012.

ураўнава́жанне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	ураўнава́жанне
Р.	ураўнава́жання
Д.	ураўнава́жанню
В.	ураўнава́жанне
Т.	ураўнава́жаннем
М.	ураўнава́жанні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ураўнава́жаны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ураўнава́жаны	ураўнава́жаная	ураўнава́жанае	ураўнава́жаныя
Р.	ураўнава́жанага	ураўнава́жанай ураўнава́жанае	ураўнава́жанага	ураўнава́жаных
Д.	ураўнава́жанаму	ураўнава́жанай	ураўнава́жанаму	ураўнава́жаным
В.	ураўнава́жаны (неадуш.) ураўнава́жанага (адуш.)	ураўнава́жаную	ураўнава́жанае	ураўнава́жаныя (неадуш.) ураўнава́жаных (адуш.)
Т.	ураўнава́жаным	ураўнава́жанай ураўнава́жанаю	ураўнава́жаным	ураўнава́жанымі
М.	ураўнава́жаным	ураўнава́жанай	ураўнава́жаным	ураўнава́жаных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ураўнава́жаны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ураўнава́жаны	ураўнава́жаная	ураўнава́жанае	ураўнава́жаныя
Р.	ураўнава́жанага	ураўнава́жанай ураўнава́жанае	ураўнава́жанага	ураўнава́жаных
Д.	ураўнава́жанаму	ураўнава́жанай	ураўнава́жанаму	ураўнава́жаным
В.	ураўнава́жаны (неадуш.) ураўнава́жанага (адуш.)	ураўнава́жаную	ураўнава́жанае	ураўнава́жаныя (неадуш.) ураўнава́жаных (адуш.)
Т.	ураўнава́жаным	ураўнава́жанай ураўнава́жанаю	ураўнава́жаным	ураўнава́жанымі
М.	ураўнава́жаным	ураўнава́жанай	ураўнава́жаным	ураўнава́жаных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ураўнава́жаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ураўнава́жаны	ураўнава́жаная	ураўнава́жанае	ураўнава́жаныя
Р.	ураўнава́жанага	ураўнава́жанай ураўнава́жанае	ураўнава́жанага	ураўнава́жаных
Д.	ураўнава́жанаму	ураўнава́жанай	ураўнава́жанаму	ураўнава́жаным
В.	ураўнава́жаны (неадуш.) ураўнава́жанага (адуш.)	ураўнава́жаную	ураўнава́жанае	ураўнава́жаныя (неадуш.) ураўнава́жаных (адуш.)
Т.	ураўнава́жаным	ураўнава́жанай ураўнава́жанаю	ураўнава́жаным	ураўнава́жанымі
М.	ураўнава́жаным	ураўнава́жанай	ураўнава́жаным	ураўнава́жаных

Кароткая форма: ураўнава́жана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ураўнава́жвальны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ураўнава́жвальны	ураўнава́жвальная	ураўнава́жвальнае	ураўнава́жвальныя
Р.	ураўнава́жвальнага	ураўнава́жвальнай ураўнава́жвальнае	ураўнава́жвальнага	ураўнава́жвальных
Д.	ураўнава́жвальнаму	ураўнава́жвальнай	ураўнава́жвальнаму	ураўнава́жвальным
В.	ураўнава́жвальны (неадуш.) ураўнава́жвальнага (адуш.)	ураўнава́жвальную	ураўнава́жвальнае	ураўнава́жвальныя (неадуш.) ураўнава́жвальных (адуш.)
Т.	ураўнава́жвальным	ураўнава́жвальнай ураўнава́жвальнаю	ураўнава́жвальным	ураўнава́жвальнымі
М.	ураўнава́жвальным	ураўнава́жвальнай	ураўнава́жвальным	ураўнава́жвальных

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)