урася́нены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
урася́нены |
урася́неная |
урася́ненае |
урася́неныя |
| Р. |
урася́ненага |
урася́ненай урася́ненае |
урася́ненага |
урася́неных |
| Д. |
урася́ненаму |
урася́ненай |
урася́ненаму |
урася́неным |
| В. |
урася́нены (неадуш.) урася́ненага (адуш.) |
урася́неную |
урася́ненае |
урася́неныя (неадуш.) урася́неных (адуш.) |
| Т. |
урася́неным |
урася́ненай урася́ненаю |
урася́неным |
урася́ненымі |
| М. |
урася́неным |
урася́ненай |
урася́неным |
урася́неных |
Крыніцы:
piskunou2012.
урася́ніцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
урася́нюся |
урася́німся |
| 2-я ас. |
урася́нішся |
урася́ніцеся |
| 3-я ас. |
урася́ніцца |
урася́няцца |
| Прошлы час |
| м. |
урася́ніўся |
урася́ніліся |
| ж. |
урася́нілася |
| н. |
урася́нілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
урася́нься |
урася́ньцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
урася́ніўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
урася́ніць
‘абмачыць што-небудзь (напр., адзенне) расой’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
урася́ню |
урася́нім |
| 2-я ас. |
урася́ніш |
урася́ніце |
| 3-я ас. |
урася́ніць |
урася́няць |
| Прошлы час |
| м. |
урася́ніў |
урася́нілі |
| ж. |
урася́ніла |
| н. |
урася́ніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
урася́нь |
урася́ньце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
урася́ніўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
урася́ньвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
урася́ньваюся |
урася́ньваемся |
| 2-я ас. |
урася́ньваешся |
урася́ньваецеся |
| 3-я ас. |
урася́ньваецца |
урася́ньваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
урася́ньваўся |
урася́ньваліся |
| ж. |
урася́ньвалася |
| н. |
урася́ньвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
урася́ньвайся |
урася́ньвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
урася́ньваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
урася́ньваць
‘абмочваць што-небудзь (напр., адзенне) расой’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
урася́ньваю |
урася́ньваем |
| 2-я ас. |
урася́ньваеш |
урася́ньваеце |
| 3-я ас. |
урася́ньвае |
урася́ньваюць |
| Прошлы час |
| м. |
урася́ньваў |
урася́ньвалі |
| ж. |
урася́ньвала |
| н. |
урася́ньвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
урася́ньвай |
урася́ньвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
урася́ньваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
ура́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ура́т |
ура́ты |
| Р. |
ура́ту |
ура́таў |
| Д. |
ура́ту |
ура́там |
| В. |
ура́т |
ура́ты |
| Т. |
ура́там |
ура́тамі |
| М. |
ура́це |
ура́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.
уратава́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
уратава́льнік |
уратава́льнікі |
| Р. |
уратава́льніка |
уратава́льнікаў |
| Д. |
уратава́льніку |
уратава́льнікам |
| В. |
уратава́льніка |
уратава́льнікаў |
| Т. |
уратава́льнікам |
уратава́льнікамі |
| М. |
уратава́льніку |
уратава́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
уратава́льніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
уратава́льніца |
уратава́льніцы |
| Р. |
уратава́льніцы |
уратава́льніц |
| Д. |
уратава́льніцы |
уратава́льніцам |
| В. |
уратава́льніцу |
уратава́льніц |
| Т. |
уратава́льніцай уратава́льніцаю |
уратава́льніцамі |
| М. |
уратава́льніцы |
уратава́льніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.