Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

ураніні́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. ураніні́т
Р. ураніні́ту
Д. ураніні́ту
В. ураніні́т
Т. ураніні́там
М. ураніні́це

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ура́ніцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ура́нюся ура́німся
2-я ас. ура́нішся ура́ніцеся
3-я ас. ура́ніцца ура́няцца
Прошлы час
м. ура́ніўся ура́ніліся
ж. ура́нілася
н. ура́нілася
Загадны лад
2-я ас. ура́нься ура́ньцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час ура́ніўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

ура́ніцы

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
ура́ніцы - -

Крыніцы: piskunou2012.

ура́ніць

‘ураніць што-небудзь (сустрэчу); параніць каго-небудзь, што-небудзь (ураніць нагу сякерай)’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ура́ню ура́нім
2-я ас. ура́ніш ура́ніце
3-я ас. ура́ніць ура́няць
Прошлы час
м. ура́ніў ура́нілі
ж. ура́ніла
н. ура́ніла
Загадны лад
2-я ас. ура́нь ура́ньце
Дзеепрыслоўе
прош. час ура́ніўшы

Крыніцы: piskunou2012.

урані́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ураню́ уро́нім
2-я ас. уро́ніш уро́ніце
3-я ас. уро́ніць уро́няць
Прошлы час
м. урані́ў урані́лі
ж. урані́ла
н. урані́ла
Загадны лад
2-я ас. урані́ урані́це
Дзеепрыслоўе
прош. час урані́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012.

ура́нку

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
ура́нку - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

уранмалібдэ́навы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уранмалібдэ́навы уранмалібдэ́навая уранмалібдэ́навае уранмалібдэ́навыя
Р. уранмалібдэ́навага уранмалібдэ́навай
уранмалібдэ́навае
уранмалібдэ́навага уранмалібдэ́навых
Д. уранмалібдэ́наваму уранмалібдэ́навай уранмалібдэ́наваму уранмалібдэ́навым
В. уранмалібдэ́навы (неадуш.)
уранмалібдэ́навага (адуш.)
уранмалібдэ́навую уранмалібдэ́навае уранмалібдэ́навыя (неадуш.)
уранмалібдэ́навых (адуш.)
Т. уранмалібдэ́навым уранмалібдэ́навай
уранмалібдэ́наваю
уранмалібдэ́навым уранмалібдэ́навымі
М. уранмалібдэ́навым уранмалібдэ́навай уранмалібдэ́навым уранмалібдэ́навых

Крыніцы: piskunou2012.

ура́нні

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
ура́нні - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

уранплуто́ніевы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уранплуто́ніевы уранплуто́ніевая уранплуто́ніевае уранплуто́ніевыя
Р. уранплуто́ніевага уранплуто́ніевай
уранплуто́ніевае
уранплуто́ніевага уранплуто́ніевых
Д. уранплуто́ніеваму уранплуто́ніевай уранплуто́ніеваму уранплуто́ніевым
В. уранплуто́ніевы (неадуш.)
уранплуто́ніевага (адуш.)
уранплуто́ніевую уранплуто́ніевае уранплуто́ніевыя (неадуш.)
уранплуто́ніевых (адуш.)
Т. уранплуто́ніевым уранплуто́ніевай
уранплуто́ніеваю
уранплуто́ніевым уранплуто́ніевымі
М. уранплуто́ніевым уранплуто́ніевай уранплуто́ніевым уранплуто́ніевых

Крыніцы: piskunou2012.

уранто́рыевы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уранто́рыевы уранто́рыевая уранто́рыевае уранто́рыевыя
Р. уранто́рыевага уранто́рыевай
уранто́рыевае
уранто́рыевага уранто́рыевых
Д. уранто́рыеваму уранто́рыевай уранто́рыеваму уранто́рыевым
В. уранто́рыевы (неадуш.)
уранто́рыевага (адуш.)
уранто́рыевую уранто́рыевае уранто́рыевыя (неадуш.)
уранто́рыевых (адуш.)
Т. уранто́рыевым уранто́рыевай
уранто́рыеваю
уранто́рыевым уранто́рыевымі
М. уранто́рыевым уранто́рыевай уранто́рыевым уранто́рыевых

Крыніцы: piskunou2012.