уразумява́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
уразумява́ю |
уразумява́ем |
| 2-я ас. |
уразумява́еш |
уразумява́еце |
| 3-я ас. |
уразумява́е |
уразумява́юць |
| Прошлы час |
| м. |
уразумява́ў |
уразумява́лі |
| ж. |
уразумява́ла |
| н. |
уразумява́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
уразумява́й |
уразумява́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
уразумява́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ураінфе́кцыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ураінфе́кцыя |
ураінфе́кцыі |
| Р. |
ураінфе́кцыі |
ураінфе́кцый |
| Д. |
ураінфе́кцыі |
ураінфе́кцыям |
| В. |
ураінфе́кцыю |
ураінфе́кцыі |
| Т. |
ураінфе́кцыяй ураінфе́кцыяю |
ураінфе́кцыямі |
| М. |
ураінфе́кцыі |
ураінфе́кцыях |
Крыніцы:
piskunou2012.
ура́іць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ура́ю |
ура́ім |
| 2-я ас. |
ура́іш |
ура́іце |
| 3-я ас. |
ура́іць |
ура́яць |
| Прошлы час |
| м. |
ура́іў |
ура́ілі |
| ж. |
ура́іла |
| н. |
ура́іла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ура́й |
ура́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
ура́іўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
урака́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
урака́ю |
урака́ем |
| 2-я ас. |
урака́еш |
урака́еце |
| 3-я ас. |
урака́е |
урака́юць |
| Прошлы час |
| м. |
урака́ў |
урака́лі |
| ж. |
урака́ла |
| н. |
урака́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
урака́й |
урака́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
урака́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
уракну́ты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
уракну́ты |
уракну́тая |
уракну́тае |
уракну́тыя |
| Р. |
уракну́тага |
уракну́тай уракну́тае |
уракну́тага |
уракну́тых |
| Д. |
уракну́таму |
уракну́тай |
уракну́таму |
уракну́тым |
| В. |
уракну́ты (неадуш.) уракну́тага (адуш.) |
уракну́тую |
уракну́тае |
уракну́тыя (неадуш.) уракну́тых (адуш.) |
| Т. |
уракну́тым |
уракну́тай уракну́таю |
уракну́тым |
уракну́тымі |
| М. |
уракну́тым |
уракну́тай |
уракну́тым |
уракну́тых |
Крыніцы:
piskunou2012.
уракну́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
уракну́ |
уракнё́м |
| 2-я ас. |
уракне́ш |
уракняце́ |
| 3-я ас. |
уракне́ |
уракну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
уракну́ў |
уракну́лі |
| ж. |
уракну́ла |
| н. |
уракну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
уракні́ |
уракні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
уракну́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Ура́л
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
Ура́л |
Ура́лы |
| Р. |
Ура́ла |
Ура́лаў |
| Д. |
Ура́лу |
Ура́лам |
| В. |
Ура́ла |
Ура́лаў |
| Т. |
Ура́лам |
Ура́ламі |
| М. |
Ура́ле |
Ура́лах |
Ура́л
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ура́л |
| Р. |
Ура́ла |
| Д. |
Ура́лу |
| В. |
Ура́л |
| Т. |
Ура́лам |
| М. |
Ура́ле |