Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

ура́зліва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
ура́зліва уразлівей -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

ура́злівасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. ура́злівасць
Р. ура́злівасці
Д. ура́злівасці
В. ура́злівасць
Т. ура́злівасцю
М. ура́злівасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ура́злівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ура́злівы ура́злівая ура́злівае ура́злівыя
Р. ура́злівага ура́злівай
ура́злівае
ура́злівага ура́злівых
Д. ура́зліваму ура́злівай ура́зліваму ура́злівым
В. ура́злівы (неадуш.)
ура́злівага (адуш.)
ура́злівую ура́злівае ура́злівыя (неадуш.)
ура́злівых (адуш.)
Т. ура́злівым ура́злівай
ура́зліваю
ура́злівым ура́злівымі
М. ура́злівым ура́злівай ура́злівым ура́злівых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ура́зна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
ура́зна - -

Крыніцы: piskunou2012.

уразнабо́й

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
уразнабо́й - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уразнаста́йваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. уразнаста́йваю уразнаста́йваем
2-я ас. уразнаста́йваеш уразнаста́йваеце
3-я ас. уразнаста́йвае уразнаста́йваюць
Прошлы час
м. уразнаста́йваў уразнаста́йвалі
ж. уразнаста́йвала
н. уразнаста́йвала
Загадны лад
2-я ас. уразнаста́йвай уразнаста́йвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час уразнаста́йваючы

Крыніцы: piskunou2012.

уразнаста́йніць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. уразнаста́йню уразнаста́йнім
2-я ас. уразнаста́йніш уразнаста́йніце
3-я ас. уразнаста́йніць уразнаста́йняць
Прошлы час
м. уразнаста́йніў уразнаста́йнілі
ж. уразнаста́йніла
н. уразнаста́йніла
Загадны лад
2-я ас. уразнаста́йні уразнаста́йніце
Дзеепрыслоўе
прош. час уразнаста́йніўшы

Крыніцы: piskunou2012.

уразно́с

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
уразно́с - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ура́зны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ура́зны ура́зная ура́знае ура́зныя
Р. ура́знага ура́знай
ура́знае
ура́знага ура́зных
Д. ура́знаму ура́знай ура́знаму ура́зным
В. ура́зны (неадуш.)
ура́знага (адуш.)
ура́зную ура́знае ура́зныя (неадуш.)
ура́зных (адуш.)
Т. ура́зным ура́знай
ура́знаю
ура́зным ура́знымі
М. ура́зным ура́знай ура́зным ура́зных

Крыніцы: piskunou2012.

уразны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уразны́ уразна́я уразно́е уразны́я
Р. уразно́га уразно́й
уразно́е
уразно́га уразны́х
Д. уразно́му уразно́й уразно́му уразны́м
В. уразны́ (неадуш.)
уразно́га (адуш.)
уразну́ю уразно́е уразны́я (неадуш.)
уразны́х (адуш.)
Т. уразны́м уразно́й
уразно́ю
уразны́м уразны́мі
М. уразны́м уразно́й уразны́м уразны́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.