Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

уразрэ́з

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
уразрэ́з - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уразуме́лы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уразуме́лы уразуме́лая уразуме́лае уразуме́лыя
Р. уразуме́лага уразуме́лай
уразуме́лае		 уразуме́лага уразуме́лых
Д. уразуме́ламу уразуме́лай уразуме́ламу уразуме́лым
В. уразуме́лы (неадуш.)
уразуме́лага (адуш.)		 уразуме́лую уразуме́лае уразуме́лыя (неадуш.)
уразуме́лых (адуш.)
Т. уразуме́лым уразуме́лай
уразуме́лаю		 уразуме́лым уразуме́лымі
М. уразуме́лым уразуме́лай уразуме́лым уразуме́лых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

уразуме́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. уразуме́нне
Р. уразуме́ння
Д. уразуме́нню
В. уразуме́нне
Т. уразуме́ннем
М. уразуме́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уразуме́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уразуме́ты уразуме́тая уразуме́тае уразуме́тыя
Р. уразуме́тага уразуме́тай
уразуме́тае		 уразуме́тага уразуме́тых
Д. уразуме́таму уразуме́тай уразуме́таму уразуме́тым
В. уразуме́ты (неадуш.)
уразуме́тага (адуш.)		 уразуме́тую уразуме́тае уразуме́тыя (неадуш.)
уразуме́тых (адуш.)
Т. уразуме́тым уразуме́тай
уразуме́таю		 уразуме́тым уразуме́тымі
М. уразуме́тым уразуме́тай уразуме́тым уразуме́тых

Крыніцы: piskunou2012.

уразуме́ты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уразуме́ты уразуме́тая уразуме́тае уразуме́тыя
Р. уразуме́тага уразуме́тай
уразуме́тае		 уразуме́тага уразуме́тых
Д. уразуме́таму уразуме́тай уразуме́таму уразуме́тым
В. уразуме́ты (неадуш.)
уразуме́тага (адуш.)		 уразуме́тую уразуме́тае уразуме́тыя (неадуш.)
уразуме́тых (адуш.)
Т. уразуме́тым уразуме́тай
уразуме́таю		 уразуме́тым уразуме́тымі
М. уразуме́тым уразуме́тай уразуме́тым уразуме́тых

Крыніцы: piskunou2012.

уразуме́ты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уразуме́ты уразуме́тая уразуме́тае уразуме́тыя
Р. уразуме́тага уразуме́тай
уразуме́тае		 уразуме́тага уразуме́тых
Д. уразуме́таму уразуме́тай уразуме́таму уразуме́тым
В. уразуме́ты (неадуш.)
уразуме́тага (адуш.)		 уразуме́тую уразуме́тае уразуме́тыя (неадуш.)
уразуме́тых (адуш.)
Т. уразуме́тым уразуме́тай
уразуме́таю		 уразуме́тым уразуме́тымі
М. уразуме́тым уразуме́тай уразуме́тым уразуме́тых

Кароткая форма: уразуме́та.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

уразуме́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. уразуме́ю уразуме́ем
2-я ас. уразуме́еш уразуме́еце
3-я ас. уразуме́е уразуме́юць
Прошлы час
м. уразуме́ў уразуме́лі
ж. уразуме́ла
н. уразуме́ла
Загадны лад
2-я ас. уразуме́й уразуме́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час уразуме́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уразумле́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. уразумле́нне уразумле́нні
Р. уразумле́ння уразумле́нняў
Д. уразумле́нню уразумле́нням
В. уразумле́нне уразумле́нні
Т. уразумле́ннем уразумле́ннямі
М. уразумле́нні уразумле́ннях

Крыніцы: piskunou2012.

уразумне́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. уразумне́ю уразумне́ем
2-я ас. уразумне́еш уразумне́еце
3-я ас. уразумне́е уразумне́юць
Прошлы час
м. уразумне́ў уразумне́лі
ж. уразумне́ла
н. уразумне́ла
Загадны лад
2-я ас. уразумне́й уразумне́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час уразумне́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

уразумява́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. уразумява́ецца уразумява́юцца
Прошлы час
м. уразумява́ўся уразумява́ліся
ж. уразумява́лася
н. уразумява́лася

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.