Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

уражліва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
уражліва уражлівей -

Крыніцы: piskunou2012.

ура́жлівасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. ура́жлівасць
Р. ура́жлівасці
Д. ура́жлівасці
В. ура́жлівасць
Т. ура́жлівасцю
М. ура́жлівасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ура́жлівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ура́жлівы ура́жлівая ура́жлівае ура́жлівыя
Р. ура́жлівага ура́жлівай
ура́жлівае		 ура́жлівага ура́жлівых
Д. ура́жліваму ура́жлівай ура́жліваму ура́жлівым
В. ура́жлівы (неадуш.)
ура́жлівага (адуш.)		 ура́жлівую ура́жлівае ура́жлівыя (неадуш.)
ура́жлівых (адуш.)
Т. ура́жлівым ура́жлівай
ура́жліваю		 ура́жлівым ура́жлівымі
М. ура́жлівым ура́жлівай ура́жлівым ура́жлівых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уражо́ны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уражо́ны уражо́ная уражо́нае уражо́ныя
Р. уражо́нага уражо́най
уражо́нае		 уражо́нага уражо́ных
Д. уражо́наму уражо́най уражо́наму уражо́ным
В. уражо́ны (неадуш.)
уражо́нага (адуш.)		 уражо́ную уражо́нае уражо́ныя (неадуш.)
уражо́ных (адуш.)
Т. уражо́ным уражо́най
уражо́наю		 уражо́ным уражо́нымі
М. уражо́ным уражо́най уражо́ным уражо́ных

Крыніцы: piskunou2012.

уражо́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уражо́ны уражо́ная уражо́нае уражо́ныя
Р. уражо́нага уражо́най
уражо́нае		 уражо́нага уражо́ных
Д. уражо́наму уражо́най уражо́наму уражо́ным
В. уражо́ны (неадуш.)
уражо́нага (адуш.)		 уражо́ную уражо́нае уражо́ныя (неадуш.)
уражо́ных (адуш.)
Т. уражо́ным уражо́най
уражо́наю		 уражо́ным уражо́нымі
М. уражо́ным уражо́най уражо́ным уражо́ных

Крыніцы: piskunou2012.

уражо́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уражо́ны уражо́ная уражо́нае уражо́ныя
Р. уражо́нага уражо́най
уражо́нае		 уражо́нага уражо́ных
Д. уражо́наму уражо́най уражо́наму уражо́ным
В. уражо́ны (неадуш.)
уражо́нага (адуш.)		 уражо́ную уражо́нае уражо́ныя (неадуш.)
уражо́ных (адуш.)
Т. уражо́ным уражо́най
уражо́наю		 уражо́ным уражо́нымі
М. уражо́ным уражо́най уражо́ным уражо́ных

Крыніцы: piskunou2012.

уражэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. уражэ́нне уражэ́нні
Р. уражэ́ння уражэ́нняў
Д. уражэ́нню уражэ́нням
В. уражэ́нне уражэ́нні
Т. уражэ́ннем уражэ́ннямі
М. уражэ́нні уражэ́ннях

Крыніцы: piskunou2012.

ура́з

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
ура́з - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ура́за

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ура́за ура́зы
Р. ура́зы ура́з
Д. ура́зе ура́зам
В. ура́зу ура́зы
Т. ура́зай
ура́заю		 ура́замі
М. ура́зе ура́зах

Крыніцы: piskunou2012.

ураза́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. ураза́нне
Р. ураза́ння
Д. ураза́нню
В. ураза́нне
Т. ураза́ннем
М. ураза́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.