Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

урадлі́васць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

урадлі́вы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	урадлі́вы	урадлі́вая	урадлі́вае	урадлі́выя
Р.	урадлі́вага	урадлі́вай урадлі́вае	урадлі́вага	урадлі́вых
Д.	урадлі́ваму	урадлі́вай	урадлі́ваму	урадлі́вым
В.	урадлі́вы (неадуш.) урадлі́вага (адуш.)	урадлі́вую	урадлі́вае	урадлі́выя (неадуш.) урадлі́вых (адуш.)
Т.	урадлі́вым	урадлі́вай урадлі́ваю	урадлі́вым	урадлі́вымі
М.	урадлі́вым	урадлі́вай	урадлі́вым	урадлі́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ура́днік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ура́днікаў

прыметнік, прыналежны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ура́днікаў	ура́днікава	ура́днікава	ура́днікавы
Р.	ура́днікавага	ура́днікавай ура́днікавае	ура́днікавага	ура́днікавых
Д.	ура́днікаваму	ура́днікавай	ура́днікаваму	ура́днікавым
В.	ура́днікаў (неадуш.) ура́днікавага (адуш.)	ура́днікаву	ура́днікава	ура́днікавы (неадуш.) ура́днікавых (адуш.)
Т.	ура́днікавым	ура́днікавай ура́днікаваю	ура́днікавым	ура́днікавымі
М.	ура́днікавым	ура́днікавай	ура́днікавым	ура́днікавых

Крыніцы: prym2009, sbm2012, tsbm1984.

ура́дніцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	ура́дніцкі	ура́дніцкая	ура́дніцкае	ура́дніцкія
Р.	ура́дніцкага	ура́дніцкай ура́дніцкае	ура́дніцкага	ура́дніцкіх
Д.	ура́дніцкаму	ура́дніцкай	ура́дніцкаму	ура́дніцкім
В.	ура́дніцкі (неадуш.) ура́дніцкага (адуш.)	ура́дніцкую	ура́дніцкае	ура́дніцкія (неадуш.) ура́дніцкіх (адуш.)
Т.	ура́дніцкім	ура́дніцкай ура́дніцкаю	ура́дніцкім	ура́дніцкімі
М.	ура́дніцкім	ура́дніцкай	ура́дніцкім	ура́дніцкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

урадо́ва

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
урадо́ва	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

урадо́вы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	урадо́вы	урадо́вая	урадо́вае	урадо́выя
Р.	урадо́вага	урадо́вай урадо́вае	урадо́вага	урадо́вых
Д.	урадо́ваму	урадо́вай	урадо́ваму	урадо́вым
В.	урадо́вы (неадуш.) урадо́вага (адуш.)	урадо́вую	урадо́вае	урадо́выя (неадуш.) урадо́вых (адуш.)
Т.	урадо́вым	урадо́вай урадо́ваю	урадо́вым	урадо́вымі
М.	урадо́вым	урадо́вай	урадо́вым	урадо́вых

Крыніцы: piskunou2012.

урадо́ўны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	урадо́ўны	урадо́ўная	урадо́ўнае	урадо́ўныя
Р.	урадо́ўнага	урадо́ўнай урадо́ўнае	урадо́ўнага	урадо́ўных
Д.	урадо́ўнаму	урадо́ўнай	урадо́ўнаму	урадо́ўным
В.	урадо́ўны (неадуш.) урадо́ўнага (адуш.)	урадо́ўную	урадо́ўнае	урадо́ўныя (неадуш.) урадо́ўных (адуш.)
Т.	урадо́ўным	урадо́ўнай урадо́ўнаю	урадо́ўным	урадо́ўнымі
М.	урадо́ўным	урадо́ўнай	урадо́ўным	урадо́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

уража́льнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уража́льны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	уража́льны	уража́льная	уража́льнае	уража́льныя
Р.	уража́льнага	уража́льнай уража́льнае	уража́льнага	уража́льных
Д.	уража́льнаму	уража́льнай	уража́льнаму	уража́льным
В.	уража́льны (неадуш.) уража́льнага (адуш.)	уража́льную	уража́льнае	уража́льныя (неадуш.) уража́льных (адуш.)
Т.	уража́льным	уража́льнай уража́льнаю	уража́льным	уража́льнымі
М.	уража́льным	уража́льнай	уража́льным	уража́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Verbum