Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-
абвгджзклмнопрстуфхцчшыэ’

адме́ліна

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. адме́ліна адме́ліны
Р. адме́ліны адме́лін
Д. адме́ліне адме́лінам
В. адме́ліну адме́ліны
Т. адме́лінай
адме́лінаю		 адме́лінамі
М. адме́ліне адме́лінах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адме́ль

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз. мн.
Н. адме́ль адме́лі
Р. адме́лі адме́лей
адме́ляў
Д. адме́лі адме́лям
В. адме́ль адме́лі
Т. адме́ллю адме́лямі
М. адме́лі адме́лях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адме́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. адме́н адме́ны
Р. адме́ну адме́наў
Д. адме́ну адме́нам
В. адме́н адме́ны
Т. адме́нам адме́намі
М. адме́не адме́нах

Крыніцы: piskunou2012.

адме́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. адме́на адме́ны
Р. адме́ны адме́н
Д. адме́не адме́нам
В. адме́ну адме́ны
Т. адме́най
адме́наю		 адме́намі
М. адме́не адме́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адме́нены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адме́нены адме́неная адме́ненае адме́неныя
Р. адме́ненага адме́ненай
адме́ненае		 адме́ненага адме́неных
Д. адме́ненаму адме́ненай адме́ненаму адме́неным
В. адме́нены (неадуш.)
адме́ненага (адуш.)		 адме́неную адме́ненае адме́неныя (неадуш.)
адме́неных (адуш.)
Т. адме́неным адме́ненай
адме́ненаю		 адме́неным адме́ненымі
М. адме́неным адме́ненай адме́неным адме́неных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

адме́нены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адме́нены адме́неная адме́ненае адме́неныя
Р. адме́ненага адме́ненай
адме́ненае		 адме́ненага адме́неных
Д. адме́ненаму адме́ненай адме́ненаму адме́неным
В. адме́нены (неадуш.)
адме́ненага (адуш.)		 адме́неную адме́ненае адме́неныя (неадуш.)
адме́неных (адуш.)
Т. адме́неным адме́ненай
адме́ненаю		 адме́неным адме́ненымі
М. адме́неным адме́ненай адме́неным адме́неных

Кароткая форма: адме́нена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

адме́нна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
адме́нна - -

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

адме́ннасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз. мн.
Н. адме́ннасць адме́ннасці
Р. адме́ннасці адме́ннасцей
адме́ннасцяў
Д. адме́ннасці адме́ннасцям
В. адме́ннасць адме́ннасці
Т. адме́ннасцю адме́ннасцямі
М. адме́ннасці адме́ннасцях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адме́ннік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. адме́ннік адме́ннікі
Р. адме́нніка адме́ннікаў
Д. адме́нніку адме́ннікам
В. адме́ннік адме́ннікі
Т. адме́ннікам адме́ннікамі
М. адме́нніку адме́нніках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

адме́ннікавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адме́ннікавы адме́ннікавая адме́ннікавае адме́ннікавыя
Р. адме́ннікавага адме́ннікавай
адме́ннікавае		 адме́ннікавага адме́ннікавых
Д. адме́ннікаваму адме́ннікавай адме́ннікаваму адме́ннікавым
В. адме́ннікавы
адме́ннікавага		 адме́ннікавую адме́ннікавае адме́ннікавыя
Т. адме́ннікавым адме́ннікавай
адме́ннікаваю		 адме́ннікавым адме́ннікавымі
М. адме́ннікавым адме́ннікавай адме́ннікавым адме́ннікавых