Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

укарна́чаны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	укарна́чаны	укарна́чаная	укарна́чанае	укарна́чаныя
Р.	укарна́чанага	укарна́чанай укарна́чанае	укарна́чанага	укарна́чаных
Д.	укарна́чанаму	укарна́чанай	укарна́чанаму	укарна́чаным
В.	укарна́чаны (неадуш.) укарна́чанага (адуш.)	укарна́чаную	укарна́чанае	укарна́чаныя (неадуш.) укарна́чаных (адуш.)
Т.	укарна́чаным	укарна́чанай укарна́чанаю	укарна́чаным	укарна́чанымі
М.	укарна́чаным	укарна́чанай	укарна́чаным	укарна́чаных

Крыніцы: piskunou2012.

укарна́чаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	укарна́чаны	укарна́чаная	укарна́чанае	укарна́чаныя
Р.	укарна́чанага	укарна́чанай укарна́чанае	укарна́чанага	укарна́чаных
Д.	укарна́чанаму	укарна́чанай	укарна́чанаму	укарна́чаным
В.	укарна́чаны (неадуш.) укарна́чанага (адуш.)	укарна́чаную	укарна́чанае	укарна́чаныя (неадуш.) укарна́чаных (адуш.)
Т.	укарна́чаным	укарна́чанай укарна́чанаю	укарна́чаным	укарна́чанымі
М.	укарна́чаным	укарна́чанай	укарна́чаным	укарна́чаных

Крыніцы: piskunou2012.

укарна́чваць

‘укарачаць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	укарна́чваю	укарна́чваем
2-я ас.	укарна́чваеш	укарна́чваеце
3-я ас.	укарна́чвае	укарна́чваюць
Прошлы час
м.	укарна́чваў	укарна́чвалі
ж.	укарна́чвала
н.	укарна́чвала
Загадны лад
2-я ас.	укарна́чвай	укарна́чвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час	укарна́чваючы

Крыніцы: piskunou2012.

укаро́чаны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	укаро́чаны	укаро́чаная	укаро́чанае	укаро́чаныя
Р.	укаро́чанага	укаро́чанай укаро́чанае	укаро́чанага	укаро́чаных
Д.	укаро́чанаму	укаро́чанай	укаро́чанаму	укаро́чаным
В.	укаро́чаны (неадуш.) укаро́чанага (адуш.)	укаро́чаную	укаро́чанае	укаро́чаныя (неадуш.) укаро́чаных (адуш.)
Т.	укаро́чаным	укаро́чанай укаро́чанаю	укаро́чаным	укаро́чанымі
М.	укаро́чаным	укаро́чанай	укаро́чаным	укаро́чаных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

укаро́чаны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	укаро́чаны	укаро́чаная	укаро́чанае	укаро́чаныя
Р.	укаро́чанага	укаро́чанай укаро́чанае	укаро́чанага	укаро́чаных
Д.	укаро́чанаму	укаро́чанай	укаро́чанаму	укаро́чаным
В.	укаро́чаны (неадуш.) укаро́чанага (адуш.)	укаро́чаную	укаро́чанае	укаро́чаныя (неадуш.) укаро́чаных (адуш.)
Т.	укаро́чаным	укаро́чанай укаро́чанаю	укаро́чаным	укаро́чанымі
М.	укаро́чаным	укаро́чанай	укаро́чаным	укаро́чаных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

укаро́чаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	укаро́чаны	укаро́чаная	укаро́чанае	укаро́чаныя
Р.	укаро́чанага	укаро́чанай укаро́чанае	укаро́чанага	укаро́чаных
Д.	укаро́чанаму	укаро́чанай	укаро́чанаму	укаро́чаным
В.	укаро́чаны (неадуш.) укаро́чанага (адуш.)	укаро́чаную	укаро́чанае	укаро́чаныя (неадуш.) укаро́чаных (адуш.)
Т.	укаро́чаным	укаро́чанай укаро́чанаю	укаро́чаным	укаро́чанымі
М.	укаро́чаным	укаро́чанай	укаро́чаным	укаро́чаных

Кароткая форма: укаро́чана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

укаро́чвальны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	укаро́чвальны	укаро́чвальная	укаро́чвальнае	укаро́чвальныя
Р.	укаро́чвальнага	укаро́чвальнай укаро́чвальнае	укаро́чвальнага	укаро́чвальных
Д.	укаро́чвальнаму	укаро́чвальнай	укаро́чвальнаму	укаро́чвальным
В.	укаро́чвальны (неадуш.) укаро́чвальнага (адуш.)	укаро́чвальную	укаро́чвальнае	укаро́чвальныя (неадуш.) укаро́чвальных (адуш.)
Т.	укаро́чвальным	укаро́чвальнай укаро́чвальнаю	укаро́чвальным	укаро́чвальнымі
М.	укаро́чвальным	укаро́чвальнай	укаро́чвальным	укаро́чвальных

Крыніцы: piskunou2012.

укаро́чванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	укаро́чванне
Р.	укаро́чвання
Д.	укаро́чванню
В.	укаро́чванне
Т.	укаро́чваннем
М.	укаро́чванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

укаро́чвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	-	-
2-я ас.	-	-
3-я ас.	укаро́чваецца	укаро́чваюцца
Прошлы час
м.	укаро́чваўся	укаро́чваліся
ж.	укаро́чвалася
н.	укаро́чвалася

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

укаро́чваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	укаро́чваю	укаро́чваем
2-я ас.	укаро́чваеш	укаро́чваеце
3-я ас.	укаро́чвае	укаро́чваюць
Прошлы час
м.	укаро́чваў	укаро́чвалі
ж.	укаро́чвала
н.	укаро́чвала
Загадны лад
2-я ас.	укаро́чвай	укаро́чвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час	укаро́чваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Verbum

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)