Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

укасі́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. укашу́ся уко́сімся
2-я ас. уко́сішся уко́сіцеся
3-я ас. уко́сіцца уко́сяцца
Прошлы час
м. укасі́ўся укасі́ліся
ж. укасі́лася
н. укасі́лася
Загадны лад
2-я ас. укасі́ся укасі́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час укасі́ўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

укасі́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. укашу́ уко́сім
2-я ас. уко́сіш уко́сіце
3-я ас. уко́сіць уко́сяць
Прошлы час
м. укасі́ў укасі́лі
ж. укасі́ла
н. укасі́ла
Загадны лад
2-я ас. укасі́ укасі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час укасі́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ука́сціцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ука́шчуся ука́сцімся
2-я ас. ука́сцішся ука́сціцеся
3-я ас. ука́сціцца ука́сцяцца
Прошлы час
м. ука́сціўся ука́сціліся
ж. ука́сцілася
н. ука́сцілася
Загадны лад
2-я ас. ука́сціся ука́сціцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час ука́сціўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

ука́сціць

‘папсаваць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ука́шчу ука́сцім
2-я ас. ука́сціш ука́сціце
3-я ас. ука́сціць ука́сцяць
Прошлы час
м. ука́сціў ука́сцілі
ж. ука́сціла
н. ука́сціла
Загадны лад
2-я ас. ука́сці ука́сціце
Дзеепрыслоўе
прош. час ука́сціўшы

Крыніцы: piskunou2012.

укасцяве́лы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. укасцяве́лы укасцяве́лая укасцяве́лае укасцяве́лыя
Р. укасцяве́лага укасцяве́лай
укасцяве́лае
укасцяве́лага укасцяве́лых
Д. укасцяве́ламу укасцяве́лай укасцяве́ламу укасцяве́лым
В. укасцяве́лы (неадуш.)
укасцяве́лага (адуш.)
укасцяве́лую укасцяве́лае укасцяве́лыя (неадуш.)
укасцяве́лых (адуш.)
Т. укасцяве́лым укасцяве́лай
укасцяве́лаю
укасцяве́лым укасцяве́лымі
М. укасцяве́лым укасцяве́лай укасцяве́лым укасцяве́лых

Крыніцы: piskunou2012.

укасцяне́лы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. укасцяне́лы укасцяне́лая укасцяне́лае укасцяне́лыя
Р. укасцяне́лага укасцяне́лай
укасцяне́лае
укасцяне́лага укасцяне́лых
Д. укасцяне́ламу укасцяне́лай укасцяне́ламу укасцяне́лым
В. укасцяне́лы (неадуш.)
укасцяне́лага (адуш.)
укасцяне́лую укасцяне́лае укасцяне́лыя (неадуш.)
укасцяне́лых (адуш.)
Т. укасцяне́лым укасцяне́лай
укасцяне́лаю
укасцяне́лым укасцяне́лымі
М. укасцяне́лым укасцяне́лай укасцяне́лым укасцяне́лых

Крыніцы: piskunou2012.

укасцяне́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. укасцяне́е укасцяне́юць
Прошлы час
м. укасцяне́ў укасцяне́лі
ж. укасцяне́ла
н. укасцяне́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час укасцяне́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

ука́тка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. ука́тка
Р. ука́ткі
Д. ука́тцы
В. ука́тку
Т. ука́ткай
ука́ткаю
М. ука́тцы

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

ука́тчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ука́тчык ука́тчыкі
Р. ука́тчыка ука́тчыкаў
Д. ука́тчыку ука́тчыкам
В. ука́тчыка ука́тчыкаў
Т. ука́тчыкам ука́тчыкамі
М. ука́тчыку ука́тчыках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ука́тчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ука́тчыца ука́тчыцы
Р. ука́тчыцы ука́тчыц
Д. ука́тчыцы ука́тчыцам
В. ука́тчыцу ука́тчыц
Т. ука́тчыцай
ука́тчыцаю
ука́тчыцамі
М. ука́тчыцы ука́тчыцах

Крыніцы: piskunou2012.