укасі́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
укашу́ся |
уко́сімся |
| 2-я ас. |
уко́сішся |
уко́сіцеся |
| 3-я ас. |
уко́сіцца |
уко́сяцца |
| Прошлы час |
| м. |
укасі́ўся |
укасі́ліся |
| ж. |
укасі́лася |
| н. |
укасі́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
укасі́ся |
укасі́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
укасі́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
укасі́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
укашу́ |
уко́сім |
| 2-я ас. |
уко́сіш |
уко́сіце |
| 3-я ас. |
уко́сіць |
уко́сяць |
| Прошлы час |
| м. |
укасі́ў |
укасі́лі |
| ж. |
укасі́ла |
| н. |
укасі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
укасі́ |
укасі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
укасі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ука́сціцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ука́шчуся |
ука́сцімся |
| 2-я ас. |
ука́сцішся |
ука́сціцеся |
| 3-я ас. |
ука́сціцца |
ука́сцяцца |
| Прошлы час |
| м. |
ука́сціўся |
ука́сціліся |
| ж. |
ука́сцілася |
| н. |
ука́сцілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ука́сціся |
ука́сціцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
ука́сціўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
ука́сціць
‘папсаваць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ука́шчу |
ука́сцім |
| 2-я ас. |
ука́сціш |
ука́сціце |
| 3-я ас. |
ука́сціць |
ука́сцяць |
| Прошлы час |
| м. |
ука́сціў |
ука́сцілі |
| ж. |
ука́сціла |
| н. |
ука́сціла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ука́сці |
ука́сціце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
ука́сціўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
укасцяне́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
укасцяне́е |
укасцяне́юць |
| Прошлы час |
| м. |
укасцяне́ў |
укасцяне́лі |
| ж. |
укасцяне́ла |
| н. |
укасцяне́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
укасцяне́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
ука́тка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ука́тка |
| Р. |
ука́ткі |
| Д. |
ука́тцы |
| В. |
ука́тку |
| Т. |
ука́ткай ука́ткаю |
| М. |
ука́тцы |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
ука́тчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ука́тчык |
ука́тчыкі |
| Р. |
ука́тчыка |
ука́тчыкаў |
| Д. |
ука́тчыку |
ука́тчыкам |
| В. |
ука́тчыка |
ука́тчыкаў |
| Т. |
ука́тчыкам |
ука́тчыкамі |
| М. |
ука́тчыку |
ука́тчыках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
ука́тчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ука́тчыца |
ука́тчыцы |
| Р. |
ука́тчыцы |
ука́тчыц |
| Д. |
ука́тчыцы |
ука́тчыцам |
| В. |
ука́тчыцу |
ука́тчыц |
| Т. |
ука́тчыцай ука́тчыцаю |
ука́тчыцамі |
| М. |
ука́тчыцы |
ука́тчыцах |
Крыніцы:
piskunou2012.