укаранава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
укаранава́ны |
укаранава́ная |
укаранава́нае |
укаранава́ныя |
| Р. |
укаранава́нага |
укаранава́най
укаранава́нае |
укаранава́нага |
укаранава́ных |
| Д. |
укаранава́наму |
укаранава́най |
укаранава́наму |
укаранава́ным |
| В. |
укаранава́ны (неадуш.)
укаранава́нага (адуш.) |
укаранава́ную |
укаранава́нае |
укаранава́ныя (неадуш.)
укаранава́ных (адуш.) |
| Т. |
укаранава́ным |
укаранава́най
укаранава́наю |
укаранава́ным |
укаранава́нымі |
| М. |
укаранава́ным |
укаранава́най |
укаранава́ным |
укаранава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
укаранава́ць
‘увянчаць каго-небудзь каронай’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
укарану́ю |
укарану́ем |
| 2-я ас. |
укарану́еш |
укарану́еце |
| 3-я ас. |
укарану́е |
укарану́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
укаранава́ў |
укаранава́лі |
| ж. |
укаранава́ла |
| н. |
укаранава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
укарану́й |
укарану́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
укаранава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
укаране́лы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
укаране́лы |
укаране́лая |
укаране́лае |
укаране́лыя |
| Р. |
укаране́лага |
укаране́лай
укаране́лае |
укаране́лага |
укаране́лых |
| Д. |
укаране́ламу |
укаране́лай |
укаране́ламу |
укаране́лым |
| В. |
укаране́лы (неадуш.)
укаране́лага (адуш.) |
укаране́лую |
укаране́лае |
укаране́лыя (неадуш.)
укаране́лых (адуш.) |
| Т. |
укаране́лым |
укаране́лай
укаране́лаю |
укаране́лым |
укаране́лымі |
| М. |
укаране́лым |
укаране́лай |
укаране́лым |
укаране́лых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
укаране́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
укаране́нне |
| Р. |
укаране́ння |
| Д. |
укаране́нню |
| В. |
укаране́нне |
| Т. |
укаране́ннем |
| М. |
укаране́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
укаране́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
укаране́е |
укаране́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
укаране́ў |
укаране́лі |
| ж. |
укаране́ла |
| н. |
укаране́ла |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
укаране́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
укаранё́насць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
укаранё́насць |
| Р. |
укаранё́насці |
| Д. |
укаранё́насці |
| В. |
укаранё́насць |
| Т. |
укаранё́насцю |
| М. |
укаранё́насці |
Крыніцы:
piskunou2012.
укаранё́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
укаранё́ны |
укаранё́ная |
укаранё́нае |
укаранё́ныя |
| Р. |
укаранё́нага |
укаранё́най
укаранё́нае |
укаранё́нага |
укаранё́ных |
| Д. |
укаранё́наму |
укаранё́най |
укаранё́наму |
укаранё́ным |
| В. |
укаранё́ны (неадуш.)
укаранё́нага (адуш.) |
укаранё́ную |
укаранё́нае |
укаранё́ныя (неадуш.)
укаранё́ных (адуш.) |
| Т. |
укаранё́ным |
укаранё́най
укаранё́наю |
укаранё́ным |
укаранё́нымі |
| М. |
укаранё́ным |
укаранё́най |
укаранё́ным |
укаранё́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
укаранё́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
укаранё́ны |
укаранё́ная |
укаранё́нае |
укаранё́ныя |
| Р. |
укаранё́нага |
укаранё́най
укаранё́нае |
укаранё́нага |
укаранё́ных |
| Д. |
укаранё́наму |
укаранё́най |
укаранё́наму |
укаранё́ным |
| В. |
укаранё́ны (неадуш.)
укаранё́нага (адуш.) |
укаранё́ную |
укаранё́нае |
укаранё́ныя (неадуш.)
укаранё́ных (адуш.) |
| Т. |
укаранё́ным |
укаранё́най
укаранё́наю |
укаранё́ным |
укаранё́нымі |
| М. |
укаранё́ным |
укаранё́най |
укаранё́ным |
укаранё́ных |
Кароткая форма: укаранё́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
укарані́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
укараню́ся |
укарэ́німся |
| 2-я ас. |
укарэ́нішся |
укарэ́ніцеся |
| 3-я ас. |
укарэ́ніцца |
укарэ́няцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
укарані́ўся |
укарані́ліся |
| ж. |
укарані́лася |
| н. |
укарані́лася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
укарані́ся |
укарані́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
укарані́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
укарані́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
укараню́ |
укарэ́нім |
| 2-я ас. |
укарэ́ніш |
укарэ́ніце |
| 3-я ас. |
укарэ́ніць |
укарэ́няць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
укарані́ў |
укарані́лі |
| ж. |
укарані́ла |
| н. |
укарані́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
укарані́ |
укарані́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
укарані́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.