Verbum

анлайнавы слоўнік

апанава́насць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

апанава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

апанава́ны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	апанава́ны	апанава́ная	апанава́нае	апанава́ныя
Р.	апанава́нага	апанава́най апанава́нае	апанава́нага	апанава́ных
Д.	апанава́наму	апанава́най	апанава́наму	апанава́ным
В.	апанава́ны (неадуш.) апанава́нага (адуш.)	апанава́ную	апанава́нае	апанава́ныя (неадуш.) апанава́ных (адуш.)
Т.	апанава́ным	апанава́най апанава́наю	апанава́ным	апанава́нымі
М.	апанава́ным	апанава́най	апанава́ным	апанава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

апанава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	апанава́ны	апанава́ная	апанава́нае	апанава́ныя
Р.	апанава́нага	апанава́най апанава́нае	апанава́нага	апанава́ных
Д.	апанава́наму	апанава́най	апанава́наму	апанава́ным
В.	апанава́ны (неадуш.) апанава́нага (адуш.)	апанава́ную	апанава́нае	апанава́ныя (неадуш.) апанава́ных (адуш.)
Т.	апанава́ным	апанава́най апанава́наю	апанава́ным	апанава́нымі
М.	апанава́ным	апанава́най	апанава́ным	апанава́ных

Кароткая форма: апанава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

апанава́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

апанава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

апана́ж

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Апана́саўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Апана́сенкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Апанасё́нкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы