умо́льны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
умо́льны |
умо́льная |
умо́льнае |
умо́льныя |
| Р. |
умо́льнага |
умо́льнай умо́льнае |
умо́льнага |
умо́льных |
| Д. |
умо́льнаму |
умо́льнай |
умо́льнаму |
умо́льным |
| В. |
умо́льны (неадуш.) умо́льнага (адуш.) |
умо́льную |
умо́льнае |
умо́льныя (неадуш.) умо́льных (адуш.) |
| Т. |
умо́льным |
умо́льнай умо́льнаю |
умо́льным |
умо́льнымі |
| М. |
умо́льным |
умо́льнай |
умо́льным |
умо́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
умо́мант
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| умо́мант |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
умо́раны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
умо́раны |
умо́раная |
умо́ранае |
умо́раныя |
| Р. |
умо́ранага |
умо́ранай умо́ранае |
умо́ранага |
умо́раных |
| Д. |
умо́ранаму |
умо́ранай |
умо́ранаму |
умо́раным |
| В. |
умо́раны (неадуш.) умо́ранага (адуш.) |
умо́раную |
умо́ранае |
умо́раныя (неадуш.) умо́раных (адуш.) |
| Т. |
умо́раным |
умо́ранай умо́ранаю |
умо́раным |
умо́ранымі |
| М. |
умо́раным |
умо́ранай |
умо́раным |
умо́раных |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
умо́раны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
умо́раны |
умо́раная |
умо́ранае |
умо́раныя |
| Р. |
умо́ранага |
умо́ранай умо́ранае |
умо́ранага |
умо́раных |
| Д. |
умо́ранаму |
умо́ранай |
умо́ранаму |
умо́раным |
| В. |
умо́раны (неадуш.) умо́ранага (адуш.) |
умо́раную |
умо́ранае |
умо́раныя (неадуш.) умо́раных (адуш.) |
| Т. |
умо́раным |
умо́ранай умо́ранаю |
умо́раным |
умо́ранымі |
| М. |
умо́раным |
умо́ранай |
умо́раным |
умо́раных |
Кароткая форма: умо́рана.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
умо́тванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
умо́тванне |
| Р. |
умо́твання |
| Д. |
умо́тванню |
| В. |
умо́тванне |
| Т. |
умо́тваннем |
| М. |
умо́тванні |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
умо́твацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
умо́тваецца |
умо́тваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
умо́тваўся |
умо́тваліся |
| ж. |
умо́твалася |
| н. |
умо́твалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
умо́тваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
умо́тваю |
умо́тваем |
| 2-я ас. |
умо́тваеш |
умо́тваеце |
| 3-я ас. |
умо́твае |
умо́тваюць |
| Прошлы час |
| м. |
умо́тваў |
умо́твалі |
| ж. |
умо́твала |
| н. |
умо́твала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
умо́твай |
умо́твайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
умо́тваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
умо́ўлена
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| умо́ўлена |
- |
- |
умо́ўленасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
умо́ўленасць |
| Р. |
умо́ўленасці |
| Д. |
умо́ўленасці |
| В. |
умо́ўленасць |
| Т. |
умо́ўленасцю |
| М. |
умо́ўленасці |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
умо́ўлены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
умо́ўлены |
умо́ўленая |
умо́ўленае |
умо́ўленыя |
| Р. |
умо́ўленага |
умо́ўленай умо́ўленае |
умо́ўленага |
умо́ўленых |
| Д. |
умо́ўленаму |
умо́ўленай |
умо́ўленаму |
умо́ўленым |
| В. |
умо́ўлены (неадуш.) умо́ўленага (адуш.) |
умо́ўленую |
умо́ўленае |
умо́ўленыя (неадуш.) умо́ўленых (адуш.) |
| Т. |
умо́ўленым |
умо́ўленай умо́ўленаю |
умо́ўленым |
умо́ўленымі |
| М. |
умо́ўленым |
умо́ўленай |
умо́ўленым |
умо́ўленых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.