Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

спрытню́га

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. спрытню́га спрытню́гі
Р. спрытню́гі спрытню́г
Д. спрытню́зе спрытню́гам
В. спрытню́гу спрытню́г
Т. спрытню́гай
спрытню́гаю		 спрытню́гамі
М. спрытню́зе спрытню́гах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спрытню́га

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. спрытню́га спрытню́гі
Р. спрытню́гі спрытню́г
Д. спрытню́гу спрытню́гам
В. спрытню́гу спрытню́г
Т. спрытню́гам спрытню́гамі
М. спрытню́гу спрытню́гах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спрытня́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. спрытня́к спрытнякі
Р. спрытняка спрытнякоў
Д. спрытняку спрытнякам
В. спрытняка спрытнякоў
Т. спрытняком спрытнякамі
М. спрытняку спрытняках

Крыніцы: piskunou2012.

спрытня́чка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. спрытня́чка спрытня́чкі
Р. спрытня́чкі спрытня́чак
Д. спрытня́чцы спрытня́чкам
В. спрытня́чку спрытня́чак
Т. спрытня́чкай
спрытня́чкаю		 спрытня́чкамі
М. спрытня́чцы спрытня́чках

Крыніцы: piskunou2012.

спры́ціцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. спры́чуся спры́цімся
2-я ас. спры́цішся спры́ціцеся
3-я ас. спры́ціцца спры́цяцца
Прошлы час
м. спры́ціўся спры́ціліся
ж. спры́цілася
н. спры́цілася
Загадны лад
2-я ас. спры́цься спры́цьцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час спры́цячыся

Крыніцы: piskunou2012.

спрычы́нены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спрычы́нены спрычы́неная спрычы́ненае спрычы́неныя
Р. спрычы́ненага спрычы́ненай
спрычы́ненае		 спрычы́ненага спрычы́неных
Д. спрычы́ненаму спрычы́ненай спрычы́ненаму спрычы́неным
В. спрычы́нены (неадуш.)
спрычы́ненага (адуш.)		 спрычы́неную спрычы́ненае спрычы́неныя (неадуш.)
спрычы́неных (адуш.)
Т. спрычы́неным спрычы́ненай
спрычы́ненаю		 спрычы́неным спрычы́ненымі
М. спрычы́неным спрычы́ненай спрычы́неным спрычы́неных

Крыніцы: piskunou2012.

спрычы́нены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спрычы́нены спрычы́неная спрычы́ненае спрычы́неныя
Р. спрычы́ненага спрычы́ненай
спрычы́ненае		 спрычы́ненага спрычы́неных
Д. спрычы́ненаму спрычы́ненай спрычы́ненаму спрычы́неным
В. спрычы́нены (неадуш.)
спрычы́ненага (адуш.)		 спрычы́неную спрычы́ненае спрычы́неныя (неадуш.)
спрычы́неных (адуш.)
Т. спрычы́неным спрычы́ненай
спрычы́ненаю		 спрычы́неным спрычы́ненымі
М. спрычы́неным спрычы́ненай спрычы́неным спрычы́неных

Крыніцы: piskunou2012.

спрычыня́ць

дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. спрычыня́ю спрычыня́ем
2-я ас. спрычыня́еш спрычыня́еце
3-я ас. спрычыня́е спрычыня́юць
Прошлы час
м. спрычыня́ў спрычыня́лі
ж. спрычыня́ла
н. спрычыня́ла
Загадны лад
2-я ас. спрычыня́й спрычыня́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час спрычыня́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

спрыя́зліва

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
спрыя́зліва - -

Крыніцы: piskunou2012.

спрыя́злівасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. спрыя́злівасць
Р. спрыя́злівасці
Д. спрыя́злівасці
В. спрыя́злівасць
Т. спрыя́злівасцю
М. спрыя́злівасці

Крыніцы: piskunou2012.