спрыя́льна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| спрыя́льна |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
спрыя́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спрыя́льнасць |
| Р. |
спрыя́льнасці |
| Д. |
спрыя́льнасці |
| В. |
спрыя́льнасць |
| Т. |
спрыя́льнасцю |
| М. |
спрыя́льнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спрыя́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спрыя́льнік |
спрыя́льнікі |
| Р. |
спрыя́льніка |
спрыя́льнікаў |
| Д. |
спрыя́льніку |
спрыя́льнікам |
| В. |
спрыя́льніка |
спрыя́льнікаў |
| Т. |
спрыя́льнікам |
спрыя́льнікамі |
| М. |
спрыя́льніку |
спрыя́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
спрыя́льніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спрыя́льніца |
спрыя́льніцы |
| Р. |
спрыя́льніцы |
спрыя́льніц |
| Д. |
спрыя́льніцы |
спрыя́льніцам |
| В. |
спрыя́льніцу |
спрыя́льніц |
| Т. |
спрыя́льніцай спрыя́льніцаю |
спрыя́льніцамі |
| М. |
спрыя́льніцы |
спрыя́льніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
спрыя́льны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спрыя́льны |
спрыя́льная |
спрыя́льнае |
спрыя́льныя |
| Р. |
спрыя́льнага |
спрыя́льнай спрыя́льнае |
спрыя́льнага |
спрыя́льных |
| Д. |
спрыя́льнаму |
спрыя́льнай |
спрыя́льнаму |
спрыя́льным |
| В. |
спрыя́льны (неадуш.) спрыя́льнага (адуш.) |
спрыя́льную |
спрыя́льнае |
спрыя́льныя (неадуш.) спрыя́льных (адуш.) |
| Т. |
спрыя́льным |
спрыя́льнай спрыя́льнаю |
спрыя́льным |
спрыя́льнымі |
| М. |
спрыя́льным |
спрыя́льнай |
спрыя́льным |
спрыя́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спрыя́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спрыя́нне |
| Р. |
спрыя́ння |
| Д. |
спрыя́нню |
| В. |
спрыя́нне |
| Т. |
спрыя́ннем |
| М. |
спрыя́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спрыя́целіцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спрыя́целюся |
спрыя́целімся |
| 2-я ас. |
спрыя́целішся |
спрыя́целіцеся |
| 3-я ас. |
спрыя́целіцца |
спрыя́целяцца |
| Прошлы час |
| м. |
спрыя́целіўся |
спрыя́целіліся |
| ж. |
спрыя́целілася |
| н. |
спрыя́целілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спрыя́целься |
спрыя́цельцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спрыя́целіўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
спрыя́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спрыя́ю |
спрыя́ем |
| 2-я ас. |
спрыя́еш |
спрыя́еце |
| 3-я ас. |
спрыя́е |
спрыя́юць |
| Прошлы час |
| м. |
спрыя́ў |
спрыя́лі |
| ж. |
спрыя́ла |
| н. |
спрыя́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спрыя́й |
спрыя́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спрыя́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спрэ́гчы
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спрагу́ |
спражо́м |
| 2-я ас. |
спражэ́ш |
спражаце́ |
| 3-я ас. |
спражэ́ |
спрагу́ць |
| Прошлы час |
| м. |
спро́г |
спрэ́глі |
| ж. |
спрэ́гла |
| н. |
спрэ́гла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спражы́ |
спражы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спро́гшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.