Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

спрынцава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	спрынцава́нне
Р.	спрынцава́ння
Д.	спрынцава́нню
В.	спрынцава́нне
Т.	спрынцава́ннем
М.	спрынцава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спрынцава́ны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	спрынцава́ны	спрынцава́ная	спрынцава́нае	спрынцава́ныя
Р.	спрынцава́нага	спрынцава́най спрынцава́нае	спрынцава́нага	спрынцава́ных
Д.	спрынцава́наму	спрынцава́най	спрынцава́наму	спрынцава́ным
В.	спрынцава́ны (неадуш.) спрынцава́нага (адуш.)	спрынцава́ную	спрынцава́нае	спрынцава́ныя (неадуш.) спрынцава́ных (адуш.)
Т.	спрынцава́ным	спрынцава́най спрынцава́наю	спрынцава́ным	спрынцава́нымі
М.	спрынцава́ным	спрынцава́най	спрынцава́ным	спрынцава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

спрынцава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	спрынцава́ны	спрынцава́ная	спрынцава́нае	спрынцава́ныя
Р.	спрынцава́нага	спрынцава́най спрынцава́нае	спрынцава́нага	спрынцава́ных
Д.	спрынцава́наму	спрынцава́най	спрынцава́наму	спрынцава́ным
В.	спрынцава́ны (неадуш.) спрынцава́нага (адуш.)	спрынцава́ную	спрынцава́нае	спрынцава́ныя (неадуш.) спрынцава́ных (адуш.)
Т.	спрынцава́ным	спрынцава́най спрынцава́наю	спрынцава́ным	спрынцава́нымі
М.	спрынцава́ным	спрынцава́най	спрынцава́ным	спрынцава́ных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

спрынцава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	спрынцава́ны	спрынцава́ная	спрынцава́нае	спрынцава́ныя
Р.	спрынцава́нага	спрынцава́най спрынцава́нае	спрынцава́нага	спрынцава́ных
Д.	спрынцава́наму	спрынцава́най	спрынцава́наму	спрынцава́ным
В.	спрынцава́ны (неадуш.) спрынцава́нага (адуш.)	спрынцава́ную	спрынцава́нае	спрынцава́ныя (неадуш.) спрынцава́ных (адуш.)
Т.	спрынцава́ным	спрынцава́най спрынцава́наю	спрынцава́ным	спрынцава́нымі
М.	спрынцава́ным	спрынцава́най	спрынцава́ным	спрынцава́ных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

спрынцава́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	спрынцу́юся	спрынцу́емся
2-я ас.	спрынцу́ешся	спрынцу́ецеся
3-я ас.	спрынцу́ецца	спрынцу́юцца
Прошлы час
м.	спрынцава́ўся	спрынцава́ліся
ж.	спрынцава́лася
н.	спрынцава́лася
Загадны лад
2-я ас.	спрынцу́йся	спрынцу́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час	спрынцу́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спрынцава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	спрынцу́ю	спрынцу́ем
2-я ас.	спрынцу́еш	спрынцу́еце
3-я ас.	спрынцу́е	спрынцу́юць
Прошлы час
м.	спрынцава́ў	спрынцава́лі
ж.	спрынцава́ла
н.	спрынцава́ла
Загадны лад
2-я ас.	спрынцу́й	спрынцу́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час	спрынцу́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спрынцо́ваны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	спрынцо́ваны	спрынцо́ваная	спрынцо́ванае	спрынцо́ваныя
Р.	спрынцо́ванага	спрынцо́ванай спрынцо́ванае	спрынцо́ванага	спрынцо́ваных
Д.	спрынцо́ванаму	спрынцо́ванай	спрынцо́ванаму	спрынцо́ваным
В.	спрынцо́ваны спрынцо́ванага	спрынцо́ваную	спрынцо́ванае	спрынцо́ваныя спрынцо́ваных
Т.	спрынцо́ваным	спрынцо́ванай спрынцо́ванаю	спрынцо́ваным	спрынцо́ванымі
М.	спрынцо́ваным	спрынцо́ванай	спрынцо́ваным	спрынцо́ваных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012.

спрынцо́ваны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	спрынцо́ваны	спрынцо́ваная	спрынцо́ванае	спрынцо́ваныя
Р.	спрынцо́ванага	спрынцо́ванай спрынцо́ванае	спрынцо́ванага	спрынцо́ваных
Д.	спрынцо́ванаму	спрынцо́ванай	спрынцо́ванаму	спрынцо́ваным
В.	спрынцо́ваны спрынцо́ванага	спрынцо́ваную	спрынцо́ванае	спрынцо́ваныя спрынцо́ваных
Т.	спрынцо́ваным	спрынцо́ванай спрынцо́ванаю	спрынцо́ваным	спрынцо́ванымі
М.	спрынцо́ваным	спрынцо́ванай	спрынцо́ваным	спрынцо́ваных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012.

спрынцо́вачны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	спрынцо́вачны	спрынцо́вачная	спрынцо́вачнае	спрынцо́вачныя
Р.	спрынцо́вачнага	спрынцо́вачнай спрынцо́вачнае	спрынцо́вачнага	спрынцо́вачных
Д.	спрынцо́вачнаму	спрынцо́вачнай	спрынцо́вачнаму	спрынцо́вачным
В.	спрынцо́вачны (неадуш.) спрынцо́вачнага (адуш.)	спрынцо́вачную	спрынцо́вачнае	спрынцо́вачныя (неадуш.) спрынцо́вачных (адуш.)
Т.	спрынцо́вачным	спрынцо́вачнай спрынцо́вачнаю	спрынцо́вачным	спрынцо́вачнымі
М.	спрынцо́вачным	спрынцо́вачнай	спрынцо́вачным	спрынцо́вачных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спрынцо́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.	мн.
Н.	спрынцо́ўка	спрынцо́ўкі
Р.	спрынцо́ўкі	спрынцо́вак
Д.	спрынцо́ўцы	спрынцо́ўкам
В.	спрынцо́ўку	спрынцо́ўкі
Т.	спрынцо́ўкай спрынцо́ўкаю	спрынцо́ўкамі
М.	спрынцо́ўцы	спрынцо́ўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Verbum

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)