Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

спрэсава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. спрэсу́ю спрэсу́ем
2-я ас. спрэсу́еш спрэсу́еце
3-я ас. спрэсу́е спрэсу́юць
Прошлы час
м. спрэсава́ў спрэсава́лі
ж. спрэсава́ла
н. спрэсава́ла
Загадны лад
2-я ас. спрэсу́й спрэсу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час спрэсава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

спрэсо́ўванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. спрэсо́ўванне
Р. спрэсо́ўвання
Д. спрэсо́ўванню
В. спрэсо́ўванне
Т. спрэсо́ўваннем
М. спрэсо́ўванні

Крыніцы: piskunou2012.

спрэсо́ўвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. спрэсо́ўваецца спрэсо́ўваюцца
Прошлы час
м. спрэсо́ўваўся спрэсо́ўваліся
ж. спрэсо́ўвалася
н. спрэсо́ўвалася
Дзеепрыслоўе
цяп. час спрэсо́ўваючыся

Крыніцы: piskunou2012.

спрэсо́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. спрэсо́ўваю спрэсо́ўваем
2-я ас. спрэсо́ўваеш спрэсо́ўваеце
3-я ас. спрэсо́ўвае спрэсо́ўваюць
Прошлы час
м. спрэсо́ўваў спрэсо́ўвалі
ж. спрэсо́ўвала
н. спрэсо́ўвала
Загадны лад
2-я ас. спрэсо́ўвай спрэсо́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час спрэсо́ўваючы

Крыніцы: piskunou2012.

спрэ́чка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. спрэ́чка спрэ́чкі
Р. спрэ́чкі спрэ́чак
Д. спрэ́чцы спрэ́чкам
В. спрэ́чку спрэ́чкі
Т. спрэ́чкай
спрэ́чкаю
спрэ́чкамі
М. спрэ́чцы спрэ́чках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спрэчна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
спрэчна спрэчней -

Крыніцы: piskunou2012.

спрэ́чнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. спрэ́чнасць
Р. спрэ́чнасці
Д. спрэ́чнасці
В. спрэ́чнасць
Т. спрэ́чнасцю
М. спрэ́чнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спрэ́чнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. спрэ́чнік спрэ́чнікі
Р. спрэ́чніка спрэ́чнікаў
Д. спрэ́чніку спрэ́чнікам
В. спрэ́чніка спрэ́чнікаў
Т. спрэ́чнікам спрэ́чнікамі
М. спрэ́чніку спрэ́чніках

Крыніцы: piskunou2012.

спрэ́чніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. спрэ́чніца спрэ́чніцы
Р. спрэ́чніцы спрэ́чніц
Д. спрэ́чніцы спрэ́чніцам
В. спрэ́чніцу спрэ́чніц
Т. спрэ́чніцай
спрэ́чніцаю
спрэ́чніцамі
М. спрэ́чніцы спрэ́чніцах

Крыніцы: piskunou2012.

спрэ́чны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спрэ́чны спрэ́чная спрэ́чнае спрэ́чныя
Р. спрэ́чнага спрэ́чнай
спрэ́чнае
спрэ́чнага спрэ́чных
Д. спрэ́чнаму спрэ́чнай спрэ́чнаму спрэ́чным
В. спрэ́чны (неадуш.)
спрэ́чнага (адуш.)
спрэ́чную спрэ́чнае спрэ́чныя (неадуш.)
спрэ́чных (адуш.)
Т. спрэ́чным спрэ́чнай
спрэ́чнаю
спрэ́чным спрэ́чнымі
М. спрэ́чным спрэ́чнай спрэ́чным спрэ́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.