спрытня́чка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| спрытня́чка | спрытня́чкі | |
| спрытня́чкі | спрытня́чак | |
| спрытня́чцы | спрытня́чкам | |
| спрытня́чку | спрытня́чак | |
| спрытня́чкай спрытня́чкаю |
спрытня́чкамі | |
| спрытня́чцы | спрытня́чках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)