уніяні́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| уніяні́ст | уніяні́сты | |
| уніяні́ста | уніяні́стаў | |
| уніяні́сту | уніяні́стам | |
| уніяні́ста | уніяні́стаў | |
| уніяні́стам | уніяні́стамі | |
| уніяні́сце | уніяні́стах |
Крыніцы:
уніяні́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| уніяні́ст | уніяні́сты | |
| уніяні́ста | уніяні́стаў | |
| уніяні́сту | уніяні́стам | |
| уніяні́ста | уніяні́стаў | |
| уніяні́стам | уніяні́стамі | |
| уніяні́сце | уніяні́стах |
Крыніцы:
уніяні́сцкі
прыметнік, адносны
| уніяні́сцкі | уніяні́сцкая | уніяні́сцкае | уніяні́сцкія | |
| уніяні́сцкага | уніяні́сцкай уніяні́сцкае |
уніяні́сцкага | уніяні́сцкіх | |
| уніяні́сцкаму | уніяні́сцкай | уніяні́сцкаму | уніяні́сцкім | |
| уніяні́сцкі ( уніяні́сцкага ( |
уніяні́сцкую | уніяні́сцкае | уніяні́сцкія ( уніяні́сцкіх ( |
|
| уніяні́сцкім | уніяні́сцкай уніяні́сцкаю |
уніяні́сцкім | уніяні́сцкімі | |
| уніяні́сцкім | уніяні́сцкай | уніяні́сцкім | уніяні́сцкіх | |
Крыніцы:
унія́т
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| унія́т | унія́ты | |
| унія́та | унія́таў | |
| унія́ту | унія́там | |
| унія́та | унія́таў | |
| унія́там | унія́тамі | |
| унія́це | унія́тах |
Крыніцы:
унія́тка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| унія́тка | унія́ткі | |
| унія́ткі | унія́так | |
| унія́тцы | унія́ткам | |
| унія́тку | унія́так | |
| унія́ткай унія́ткаю |
унія́ткамі | |
| унія́тцы | унія́тках |
Крыніцы:
унія́цкі
прыметнік, адносны
| унія́цкі | унія́цкая | унія́цкае | унія́цкія | |
| унія́цкага | унія́цкай унія́цкае |
унія́цкага | унія́цкіх | |
| унія́цкаму | унія́цкай | унія́цкаму | унія́цкім | |
| унія́цкі ( унія́цкага ( |
унія́цкую | унія́цкае | унія́цкія ( унія́цкіх ( |
|
| унія́цкім | унія́цкай унія́цкаю |
унія́цкім | унія́цкімі | |
| унія́цкім | унія́цкай | унія́цкім | унія́цкіх | |
Крыніцы:
унія́цтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| унія́цтва | |
| унія́цтва | |
| унія́цтву | |
| унія́цтва | |
| унія́цтвам | |
| унія́цтве |
Крыніцы:
Уно́рыца
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Уно́рыца | |
| Уно́рыцы | |
| Уно́рыцы | |
| Уно́рыцу | |
| Уно́рыцай Уно́рыцаю |
|
| Уно́рыцы |
уно́сіцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| уно́шуся | уно́сімся | |
| уно́сішся | уно́сіцеся | |
| уно́сіцца | уно́сяцца | |
| Прошлы час | ||
| уно́сіўся | уно́сіліся | |
| уно́сілася | ||
| уно́сілася | ||
| Загадны лад | ||
| уно́сься | уно́сьцеся | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| уно́сячыся | ||
Крыніцы:
уно́сіць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| уно́шу | уно́сім | |
| уно́сіш | уно́сіце | |
| уно́сіць | уно́сяць | |
| Прошлы час | ||
| уно́сіў | уно́сілі | |
| уно́сіла | ||
| уно́сіла | ||
| Загадны лад | ||
| уно́сь | уно́сьце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| уно́сячы | ||
Крыніцы:
уно́слівы
прыметнік, якасны
| уно́слівы | уно́слівая | уно́слівае | уно́слівыя | |
| уно́слівага | уно́слівай уно́слівае |
уно́слівага | уно́слівых | |
| уно́сліваму | уно́слівай | уно́сліваму | уно́слівым | |
| уно́слівы ( уно́слівага ( |
уно́слівую | уно́слівае | уно́слівыя ( уно́слівых ( |
|
| уно́слівым | уно́слівай уно́сліваю |
уно́слівым | уно́слівымі | |
| уно́слівым | уно́слівай | уно́слівым | уно́слівых | |
Крыніцы: