відо́вішчны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
відо́вішчны |
відо́вішчная |
відо́вішчнае |
відо́вішчныя |
| Р. |
відо́вішчнага |
відо́вішчнай відо́вішчнае |
відо́вішчнага |
відо́вішчных |
| Д. |
відо́вішчнаму |
відо́вішчнай |
відо́вішчнаму |
відо́вішчным |
| В. |
відо́вішчны (неадуш.) відо́вішчнага (адуш.) |
відо́вішчную |
відо́вішчнае |
відо́вішчныя (неадуш.) відо́вішчных (адуш.) |
| Т. |
відо́вішчным |
відо́вішчнай відо́вішчнаю |
відо́вішчным |
відо́вішчнымі |
| М. |
відо́вішчным |
відо́вішчнай |
відо́вішчным |
відо́вішчных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
відо́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
відо́к |
відкі́ |
| Р. |
відка́ |
відко́ў |
| Д. |
відку́ |
відка́м |
| В. |
відо́к |
відкі́ |
| Т. |
відко́м |
відка́мі |
| М. |
відку́ |
відка́х |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
Відо́кі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Відо́кі |
| Р. |
Відо́к Відо́каў |
| Д. |
Відо́кам |
| В. |
Відо́кі |
| Т. |
Відо́камі |
| М. |
Відо́ках |
відо́масць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
відо́масць |
відо́масці |
| Р. |
відо́масці |
відо́масцяў відо́масцей |
| Д. |
відо́масці |
відо́масцям |
| В. |
відо́масць |
відо́масці |
| Т. |
відо́масцю |
відо́масцямі |
| М. |
відо́масці |
відо́масцях |
Крыніцы:
piskunou2012.
відо́мец
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
відо́мец |
| Р. |
відо́мцу |
| Д. |
відо́мцу |
| В. |
відо́мец |
| Т. |
відо́мцам |
| М. |
відо́мцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
відо́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| відо́чна |
відо́чней |
- |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.