кімеры́йскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кімеры́йскі |
кімеры́йская |
кімеры́йскае |
кімеры́йскія |
| Р. |
кімеры́йскага |
кімеры́йскай кімеры́йскае |
кімеры́йскага |
кімеры́йскіх |
| Д. |
кімеры́йскаму |
кімеры́йскай |
кімеры́йскаму |
кімеры́йскім |
| В. |
кімеры́йскі (неадуш.) кімеры́йскага (адуш.) |
кімеры́йскую |
кімеры́йскае |
кімеры́йскія (неадуш.) кімеры́йскіх (адуш.) |
| Т. |
кімеры́йскім |
кімеры́йскай кімеры́йскаю |
кімеры́йскім |
кімеры́йскімі |
| М. |
кімеры́йскім |
кімеры́йскай |
кімеры́йскім |
кімеры́йскіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
кіміка́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
кіміка́н |
| Р. |
кіміка́ну |
| Д. |
кіміка́ну |
| В. |
кіміка́н |
| Т. |
кіміка́нам |
| М. |
кіміка́не |
Крыніцы:
piskunou2012.
Кі́мія
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Кі́мія |
| Р. |
Кі́міі |
| Д. |
Кі́міі |
| В. |
Кі́мію |
| Т. |
Кі́міяй Кі́міяю |
| М. |
Кі́міі |
кімо́граф
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кімо́граф |
кімо́графы |
| Р. |
кімо́графа |
кімо́графаў |
| Д. |
кімо́графу |
кімо́графам |
| В. |
кімо́граф |
кімо́графы |
| Т. |
кімо́графам |
кімо́графамі |
| М. |
кімо́графе |
кімо́графах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.