Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’
абвгдеёжзійклмнпрстуўфхцчшэюя- 

паўнале́тні

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. паўнале́тні паўнале́тняя паўнале́тняе паўнале́тнія
Р. паўнале́тняга паўнале́тняй
паўнале́тняе		 паўнале́тняга паўнале́тніх
Д. паўнале́тняму паўнале́тняй паўнале́тняму паўнале́тнім
В. паўнале́тні (неадуш.)
паўнале́тняга (адуш.)		 паўнале́тнюю паўнале́тняе паўнале́тнія (неадуш.)
паўнале́тніх (адуш.)
Т. паўнале́тнім паўнале́тняй
паўнале́тняю		 паўнале́тнім паўнале́тнімі
М. паўнале́тнім паўнале́тняй паўнале́тнім паўнале́тніх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

паўнале́цце

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. паўнале́цце
Р. паўнале́цця
Д. паўнале́ццю
В. паўнале́цце
Т. паўнале́ццем
М. паўнале́цці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

паўналі́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. паўналі́к паўналі́кі
Р. паўналі́ку паўналі́каў
Д. паўналі́ку паўналі́кам
В. паўналі́к паўналі́кі
Т. паўналі́кам паўналі́камі
М. паўналі́ку паўналі́ках

Крыніцы: piskunou2012.

паўнаме́рны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. паўнаме́рны паўнаме́рная паўнаме́рнае паўнаме́рныя
Р. паўнаме́рнага паўнаме́рнай
паўнаме́рнае		 паўнаме́рнага паўнаме́рных
Д. паўнаме́рнаму паўнаме́рнай паўнаме́рнаму паўнаме́рным
В. паўнаме́рны (неадуш.)
паўнаме́рнага (адуш.)		 паўнаме́рную паўнаме́рнае паўнаме́рныя (неадуш.)
паўнаме́рных (адуш.)
Т. паўнаме́рным паўнаме́рнай
паўнаме́рнаю		 паўнаме́рным паўнаме́рнымі
М. паўнаме́рным паўнаме́рнай паўнаме́рным паўнаме́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

паўнамё́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. паўнамё́к паўнамё́кі
Р. паўнамё́ку паўнамё́каў
Д. паўнамё́ку паўнамё́кам
В. паўнамё́к паўнамё́кі
Т. паўнамё́кам паўнамё́камі
М. паўнамё́ку паўнамё́ках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

паўнамо́цнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. паўнамо́цнік паўнамо́цнікі
Р. паўнамо́цніка паўнамо́цнікаў
Д. паўнамо́цніку паўнамо́цнікам
В. паўнамо́цніка паўнамо́цнікаў
Т. паўнамо́цнікам паўнамо́цнікамі
М. паўнамо́цніку паўнамо́цніках

Крыніцы: piskunou2012.

паўнамо́цны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. паўнамо́цны паўнамо́цная паўнамо́цнае паўнамо́цныя
Р. паўнамо́цнага паўнамо́цнай
паўнамо́цнае		 паўнамо́цнага паўнамо́цных
Д. паўнамо́цнаму паўнамо́цнай паўнамо́цнаму паўнамо́цным
В. паўнамо́цны (неадуш.)
паўнамо́цнага (адуш.)		 паўнамо́цную паўнамо́цнае паўнамо́цныя (неадуш.)
паўнамо́цных (адуш.)
Т. паўнамо́цным паўнамо́цнай
паўнамо́цнаю		 паўнамо́цным паўнамо́цнымі
М. паўнамо́цным паўнамо́цнай паўнамо́цным паўнамо́цных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

паўнамо́цтва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. паўнамо́цтва паўнамо́цтвы
Р. паўнамо́цтва паўнамо́цтваў
Д. паўнамо́цтву паўнамо́цтвам
В. паўнамо́цтва паўнамо́цтвы
Т. паўнамо́цтвам паўнамо́цтвамі
М. паўнамо́цтве паўнамо́цтвах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

паўнапра́ўе

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. паўнапра́ўе
Р. паўнапра́ўя
Д. паўнапра́ўю
В. паўнапра́ўе
Т. паўнапра́ўем
М. паўнапра́ўі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

паўнапра́ўна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
паўнапра́ўна паўнапра́ўней -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.