паўналі́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| паўналі́к | паўналі́кі | |
| паўналі́ку | паўналі́каў | |
| паўналі́ку | паўналі́кам | |
| паўналі́к | паўналі́кі | |
| паўналі́кам | паўналі́камі | |
| паўналі́ку | паўналі́ках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)