Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

самаабаграва́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

самаабажа́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

самаабапіра́льны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	самаабапіра́льны	самаабапіра́льная	самаабапіра́льнае	самаабапіра́льныя
Р.	самаабапіра́льнага	самаабапіра́льнай самаабапіра́льнае	самаабапіра́льнага	самаабапіра́льных
Д.	самаабапіра́льнаму	самаабапіра́льнай	самаабапіра́льнаму	самаабапіра́льным
В.	самаабапіра́льны (неадуш.) самаабапіра́льнага (адуш.)	самаабапіра́льную	самаабапіра́льнае	самаабапіра́льныя (неадуш.) самаабапіра́льных (адуш.)
Т.	самаабапіра́льным	самаабапіра́льнай самаабапіра́льнаю	самаабапіра́льным	самаабапіра́льнымі
М.	самаабапіра́льным	самаабапіра́льнай	самаабапіра́льным	самаабапіра́льных

Крыніцы: piskunou2012.

самаабарачэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

самаабаро́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

самаабаро́нны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	самаабаро́нны	самаабаро́нная	самаабаро́ннае	самаабаро́нныя
Р.	самаабаро́ннага	самаабаро́ннай самаабаро́ннае	самаабаро́ннага	самаабаро́нных
Д.	самаабаро́ннаму	самаабаро́ннай	самаабаро́ннаму	самаабаро́нным
В.	самаабаро́нны (неадуш.) самаабаро́ннага (адуш.)	самаабаро́нную	самаабаро́ннае	самаабаро́нныя (неадуш.) самаабаро́нных (адуш.)
Т.	самаабаро́нным	самаабаро́ннай самаабаро́ннаю	самаабаро́нным	самаабаро́ннымі
М.	самаабаро́нным	самаабаро́ннай	самаабаро́нным	самаабаро́нных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

самаабве́шчаны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	самаабве́шчаны	самаабве́шчаная	самаабве́шчанае	самаабве́шчаныя
Р.	самаабве́шчанага	самаабве́шчанай самаабве́шчанае	самаабве́шчанага	самаабве́шчаных
Д.	самаабве́шчанаму	самаабве́шчанай	самаабве́шчанаму	самаабве́шчаным
В.	самаабве́шчаны (неадуш.) самаабве́шчанага (адуш.)	самаабве́шчаную	самаабве́шчанае	самаабве́шчаныя (неадуш.) самаабве́шчаных (адуш.)
Т.	самаабве́шчаным	самаабве́шчанай самаабве́шчанаю	самаабве́шчаным	самаабве́шчанымі
М.	самаабве́шчаным	самаабве́шчанай	самаабве́шчаным	самаабве́шчаных

Крыніцы: piskunou2012.

самаабвінава́чанне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

самаабвінава́чванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

самаабдзіма́льны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	самаабдзіма́льны	самаабдзіма́льная	самаабдзіма́льнае	самаабдзіма́льныя
Р.	самаабдзіма́льнага	самаабдзіма́льнай самаабдзіма́льнае	самаабдзіма́льнага	самаабдзіма́льных
Д.	самаабдзіма́льнаму	самаабдзіма́льнай	самаабдзіма́льнаму	самаабдзіма́льным
В.	самаабдзіма́льны (неадуш.) самаабдзіма́льнага (адуш.)	самаабдзіма́льную	самаабдзіма́льнае	самаабдзіма́льныя (неадуш.) самаабдзіма́льных (адуш.)
Т.	самаабдзіма́льным	самаабдзіма́льнай самаабдзіма́льнаю	самаабдзіма́льным	самаабдзіма́льнымі
М.	самаабдзіма́льным	самаабдзіма́льнай	самаабдзіма́льным	самаабдзіма́льных

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum