узбуя́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
узбуя́е |
узбуя́юць |
| Прошлы час |
| м. |
узбуя́ў |
узбуя́лі |
| ж. |
узбуя́ла |
| н. |
узбуя́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
узбуя́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
узбы́чыць
‘узбычыць галаву’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
узбы́чу |
узбы́чым |
| 2-я ас. |
узбы́чыш |
узбы́чыце |
| 3-я ас. |
узбы́чыць |
узбы́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
узбы́чыў |
узбы́чылі |
| ж. |
узбы́чыла |
| н. |
узбы́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
узбы́ч |
узбы́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
узбы́чыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
узбэ́нчыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
узбэ́нчуся |
узбэ́нчымся |
| 2-я ас. |
узбэ́нчышся |
узбэ́нчыцеся |
| 3-я ас. |
узбэ́нчыцца |
узбэ́нчацца |
| Прошлы час |
| м. |
узбэ́нчыўся |
узбэ́нчыліся |
| ж. |
узбэ́нчылася |
| н. |
узбэ́нчылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
узбэ́нчыся |
узбэ́нчыцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
узбэ́нчыўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
узбяга́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
узбяга́нне |
| Р. |
узбяга́ння |
| Д. |
узбяга́нню |
| В. |
узбяга́нне |
| Т. |
узбяга́ннем |
| М. |
узбяга́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
узбяга́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
узбяга́ю |
узбяга́ем |
| 2-я ас. |
узбяга́еш |
узбяга́еце |
| 3-я ас. |
узбяга́е |
узбяга́юць |
| Прошлы час |
| м. |
узбяга́ў |
узбяга́лі |
| ж. |
узбяга́ла |
| н. |
узбяга́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
узбяга́й |
узбяга́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
узбяга́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
узбярэ́жжа
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
узбярэ́жжа |
узбярэ́жжы |
| Р. |
узбярэ́жжа |
узбярэ́жжаў |
| Д. |
узбярэ́жжу |
узбярэ́жжам |
| В. |
узбярэ́жжа |
узбярэ́жжы |
| Т. |
узбярэ́жжам |
узбярэ́жжамі |
| М. |
узбярэ́жжы |
узбярэ́жжах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Узбярэ́жжа
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Узбярэ́жжа |
| Р. |
Узбярэ́жжа |
| Д. |
Узбярэ́жжу |
| В. |
Узбярэ́жжа |
| Т. |
Узбярэ́жжам |
| М. |
Узбярэ́жжы |