Verbum

анлайнавы слоўнік

карале́ўскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	карале́ўскі	карале́ўская	карале́ўскае	карале́ўскія
Р.	карале́ўскага	карале́ўскай карале́ўскае	карале́ўскага	карале́ўскіх
Д.	карале́ўскаму	карале́ўскай	карале́ўскаму	карале́ўскім
В.	карале́ўскі (неадуш.) карале́ўскага (адуш.)	карале́ўскую	карале́ўскае	карале́ўскія (неадуш.) карале́ўскіх (адуш.)
Т.	карале́ўскім	карале́ўскай карале́ўскаю	карале́ўскім	карале́ўскімі
М.	карале́ўскім	карале́ўскай	карале́ўскім	карале́ўскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Карале́ўскія

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

карале́ўства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Карале́ўцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Карале́ўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	Карале́ўшчына
Р.	Карале́ўшчыны
Д.	Карале́ўшчыне
В.	Карале́ўшчыну
Т.	Карале́ўшчынай Карале́ўшчынаю
М.	Карале́ўшчыне

Каралё́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

каралёк

‘птушка’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

каралёк

‘памянш. да кароль’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

каралёк

‘сорт хурмы’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

каралё́ў

прыметнік, прыналежны

Крыніцы: sbm2012, tsbm1984.