эстэ́цтваваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| эстэ́цтвую | эстэ́цтвуем | |
| эстэ́цтвуеш | эстэ́цтвуеце | |
| эстэ́цтвуе | эстэ́цтвуюць | |
| Прошлы час | ||
| эстэ́цтваваў | эстэ́цтвавалі | |
| эстэ́цтвавала | ||
| эстэ́цтвавала | ||
| Загадны лад | ||
| эстэ́цтвуй | эстэ́цтвуйце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| эстэ́цтвуючы | ||
Крыніцы:
эсхаталагі́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| эсхаталагі́чна | - | - |
эсхаталагі́чны
прыметнік, адносны
| эсхаталагі́чны | эсхаталагі́чная | эсхаталагі́чнае | эсхаталагі́чныя | |
| эсхаталагі́чнага | эсхаталагі́чнай эсхаталагі́чнае |
эсхаталагі́чнага | эсхаталагі́чных | |
| эсхаталагі́чнаму | эсхаталагі́чнай | эсхаталагі́чнаму | эсхаталагі́чным | |
| эсхаталагі́чны ( эсхаталагі́чнага ( |
эсхаталагі́чную | эсхаталагі́чнае | эсхаталагі́чныя ( эсхаталагі́чных ( |
|
| эсхаталагі́чным | эсхаталагі́чнай эсхаталагі́чнаю |
эсхаталагі́чным | эсхаталагі́чнымі | |
| эсхаталагі́чным | эсхаталагі́чнай | эсхаталагі́чным | эсхаталагі́чных | |
Крыніцы:
эсхатало́гія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| эсхатало́гія | |
| эсхатало́гіі | |
| эсхатало́гіі | |
| эсхатало́гію | |
| эсхатало́гіяй эсхатало́гіяю |
|
| эсхатало́гіі |
Крыніцы:
Эсхі́л
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| Эсхі́л | |
| Эсхі́ла | |
| Эсхі́лу | |
| Эсхі́ла | |
| Эсхі́лам | |
| Эсхі́ле |
эсхі́лаўскі
прыметнік, адносны
| эсхі́лаўскі | эсхі́лаўская | эсхі́лаўскае | эсхі́лаўскія | |
| эсхі́лаўскага | эсхі́лаўскай эсхі́лаўскае |
эсхі́лаўскага | эсхі́лаўскіх | |
| эсхі́лаўскаму | эсхі́лаўскай | эсхі́лаўскаму | эсхі́лаўскім | |
| эсхі́лаўскі ( эсхі́лаўскага ( |
эсхі́лаўскую | эсхі́лаўскае | эсхі́лаўскія ( эсхі́лаўскіх ( |
|
| эсхі́лаўскім | эсхі́лаўскай эсхі́лаўскаю |
эсхі́лаўскім | эсхі́лаўскімі | |
| эсхі́лаўскім | эсхі́лаўскай | эсхі́лаўскім | эсхі́лаўскіх | |
Крыніцы:
Эсхі́н
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| Эсхі́н | |
| Эсхі́на | |
| Эсхі́ну | |
| Эсхі́на | |
| Эсхі́нам | |
| Эсхі́не |
эсьмо́нскі
прыметнік, адносны
| эсьмо́нскі | эсьмо́нская | эсьмо́нскае | эсьмо́нскія | |
| эсьмо́нскага | эсьмо́нскай эсьмо́нскае |
эсьмо́нскага | эсьмо́нскіх | |
| эсьмо́нскаму | эсьмо́нскай | эсьмо́нскаму | эсьмо́нскім | |
| эсьмо́нскі ( эсьмо́нскага ( |
эсьмо́нскую | эсьмо́нскае | эсьмо́нскія ( эсьмо́нскіх ( |
|
| эсьмо́нскім | эсьмо́нскай эсьмо́нскаю |
эсьмо́нскім | эсьмо́нскімі | |
| эсьмо́нскім | эсьмо́нскай | эсьмо́нскім | эсьмо́нскіх | |
Крыніцы:
Эсьмо́ны
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Эсьмо́ны | |
| Эсьмо́н Эсьмо́наў |
|
| Эсьмо́нам | |
| Эсьмо́ны | |
| Эсьмо́намі | |
| Эсьмо́нах |
эсэ́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны
| эсэ́ | эсэ́ | |
| эсэ́ | эсэ́ | |
| эсэ́ | эсэ́ | |
| эсэ́ | эсэ́ | |
| эсэ́ | эсэ́ | |
| эсэ́ | эсэ́ |
Крыніцы: