змарнатра́ўлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
змарнатра́ўлены |
змарнатра́ўленая |
змарнатра́ўленае |
змарнатра́ўленыя |
| Р. |
змарнатра́ўленага |
змарнатра́ўленай
змарнатра́ўленае |
змарнатра́ўленага |
змарнатра́ўленых |
| Д. |
змарнатра́ўленаму |
змарнатра́ўленай |
змарнатра́ўленаму |
змарнатра́ўленым |
| В. |
змарнатра́ўлены (неадуш.)
змарнатра́ўленага (адуш.) |
змарнатра́ўленую |
змарнатра́ўленае |
змарнатра́ўленыя (неадуш.)
змарнатра́ўленых (адуш.) |
| Т. |
змарнатра́ўленым |
змарнатра́ўленай
змарнатра́ўленаю |
змарнатра́ўленым |
змарнатра́ўленымі |
| М. |
змарнатра́ўленым |
змарнатра́ўленай |
змарнатра́ўленым |
змарнатра́ўленых |
Кароткая форма: змарнатра́ўлена.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012.
змарне́ла
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| змарне́ла |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
змарне́ласць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
змарне́ласць |
| Р. |
змарне́ласці |
| Д. |
змарне́ласці |
| В. |
змарне́ласць |
| Т. |
змарне́ласцю |
| М. |
змарне́ласці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
змарне́лы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
змарне́лы |
змарне́лая |
змарне́лае |
змарне́лыя |
| Р. |
змарне́лага |
змарне́лай
змарне́лае |
змарне́лага |
змарне́лых |
| Д. |
змарне́ламу |
змарне́лай |
змарне́ламу |
змарне́лым |
| В. |
змарне́лы (неадуш.)
змарне́лага (адуш.) |
змарне́лую |
змарне́лае |
змарне́лыя (неадуш.)
змарне́лых (адуш.) |
| Т. |
змарне́лым |
змарне́лай
змарне́лаю |
змарне́лым |
змарне́лымі |
| М. |
змарне́лым |
змарне́лай |
змарне́лым |
змарне́лых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
змарне́лы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
змарне́лы |
змарне́лая |
змарне́лае |
змарне́лыя |
| Р. |
змарне́лага |
змарне́лай
змарне́лае |
змарне́лага |
змарне́лых |
| Д. |
змарне́ламу |
змарне́лай |
змарне́ламу |
змарне́лым |
| В. |
змарне́лы (неадуш.)
змарне́лага (адуш.) |
змарне́лую |
змарне́лае |
змарне́лыя (неадуш.)
змарне́лых (адуш.) |
| Т. |
змарне́лым |
змарне́лай
змарне́лаю |
змарне́лым |
змарне́лымі |
| М. |
змарне́лым |
змарне́лай |
змарне́лым |
змарне́лых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
змарне́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
змарне́нне |
| Р. |
змарне́ння |
| Д. |
змарне́нню |
| В. |
змарне́нне |
| Т. |
змарне́ннем |
| М. |
змарне́нні |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
змарне́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
змарне́ю |
змарне́ем |
| 2-я ас. |
змарне́еш |
змарне́еце |
| 3-я ас. |
змарне́е |
змарне́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
змарне́ў |
змарне́лі |
| ж. |
змарне́ла |
| н. |
змарне́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
змарне́й |
змарне́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
змарне́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зма́рніць
‘змарнаваць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зма́рню |
зма́рнім |
| 2-я ас. |
зма́рніш |
зма́рніце |
| 3-я ас. |
зма́рніць |
зма́рняць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
зма́рніў |
зма́рнілі |
| ж. |
зма́рніла |
| н. |
зма́рніла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
зма́рні |
зма́рніце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
зма́рніўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
змарня́віцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
змарня́ўлюся |
змарня́вімся |
| 2-я ас. |
змарня́вішся |
змарня́віцеся |
| 3-я ас. |
змарня́віцца |
змарня́вяцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
змарня́віўся |
змарня́віліся |
| ж. |
змарня́вілася |
| н. |
змарня́вілася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
змарня́ўся |
змарня́ўцеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
змарня́віўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
змарня́віць
‘змарыць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
змарня́ўлю |
змарня́вім |
| 2-я ас. |
змарня́віш |
змарня́віце |
| 3-я ас. |
змарня́віць |
змарня́вяць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
змарня́віў |
змарня́вілі |
| ж. |
змарня́віла |
| н. |
змарня́віла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
змарня́ў |
змарня́ўце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
змарня́віўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.