апавіва́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апавіва́ю |
апавіва́ем |
| 2-я ас. |
апавіва́еш |
апавіва́еце |
| 3-я ас. |
апавіва́е |
апавіва́юць |
| Прошлы час |
| м. |
апавіва́ў |
апавіва́лі |
| ж. |
апавіва́ла |
| н. |
апавіва́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
апавіва́й |
апавіва́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
апавіва́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апаві́ты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апаві́ты |
апаві́тая |
апаві́тае |
апаві́тыя |
| Р. |
апаві́тага |
апаві́тай апаві́тае |
апаві́тага |
апаві́тых |
| Д. |
апаві́таму |
апаві́тай |
апаві́таму |
апаві́тым |
| В. |
апаві́ты (неадуш.) апаві́тага (адуш.) |
апаві́тую |
апаві́тае |
апаві́тыя (неадуш.) апаві́тых (адуш.) |
| Т. |
апаві́тым |
апаві́тай апаві́таю |
апаві́тым |
апаві́тымі |
| М. |
апаві́тым |
апаві́тай |
апаві́тым |
апаві́тых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
апаві́ты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апаві́ты |
апаві́тая |
апаві́тае |
апаві́тыя |
| Р. |
апаві́тага |
апаві́тай апаві́тае |
апаві́тага |
апаві́тых |
| Д. |
апаві́таму |
апаві́тай |
апаві́таму |
апаві́тым |
| В. |
апаві́ты (неадуш.) апаві́тага (адуш.) |
апаві́тую |
апаві́тае |
апаві́тыя (неадуш.) апаві́тых (адуш.) |
| Т. |
апаві́тым |
апаві́тай апаві́таю |
апаві́тым |
апаві́тымі |
| М. |
апаві́тым |
апаві́тай |
апаві́тым |
апаві́тых |
Кароткая форма: апаві́та.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
апаві́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апаўю́ся |
апаўё́мся |
| 2-я ас. |
апаўе́шся |
апаўяце́ся |
| 3-я ас. |
апаўе́цца |
апаўю́цца |
| Прошлы час |
| м. |
апаві́ўся |
апавілі́ся |
| ж. |
апавіла́ся |
| н. |
апавіла́ся апавіло́ся |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
апаві́ся |
апаві́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
апаві́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апаві́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апаўю́ |
апаўё́м |
| 2-я ас. |
апаўе́ш |
апаўяце́ |
| 3-я ас. |
апаўе́ |
апаўю́ць |
| Прошлы час |
| м. |
апаві́ў |
апавілі́ |
| ж. |
апавіла́ |
| н. |
апавіла́ апавіло́ |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
апаві́ |
апаві́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
апаві́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апавяда́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
апавяда́льнасць |
| Р. |
апавяда́льнасці |
| Д. |
апавяда́льнасці |
| В. |
апавяда́льнасць |
| Т. |
апавяда́льнасцю |
| М. |
апавяда́льнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апавяда́льна-гумарысты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
апавяда́льна-гумарысты́чны |
апавяда́льна-гумарысты́чная |
апавяда́льна-гумарысты́чнае |
апавяда́льна-гумарысты́чныя |
| Р. |
апавяда́льна-гумарысты́чнага |
апавяда́льна-гумарысты́чнай апавяда́льна-гумарысты́чнае |
апавяда́льна-гумарысты́чнага |
апавяда́льна-гумарысты́чных |
| Д. |
апавяда́льна-гумарысты́чнаму |
апавяда́льна-гумарысты́чнай |
апавяда́льна-гумарысты́чнаму |
апавяда́льна-гумарысты́чным |
| В. |
апавяда́льна-гумарысты́чны (неадуш.) апавяда́льна-гумарысты́чнага (адуш.) |
апавяда́льна-гумарысты́чную |
апавяда́льна-гумарысты́чнае |
апавяда́льна-гумарысты́чныя (неадуш.) апавяда́льна-гумарысты́чных (адуш.) |
| Т. |
апавяда́льна-гумарысты́чным |
апавяда́льна-гумарысты́чнай апавяда́льна-гумарысты́чнаю |
апавяда́льна-гумарысты́чным |
апавяда́льна-гумарысты́чнымі |
| М. |
апавяда́льна-гумарысты́чным |
апавяда́льна-гумарысты́чнай |
апавяда́льна-гумарысты́чным |
апавяда́льна-гумарысты́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.