Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгджзйклмнопрстўфхцшя-

элюе́нт

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. элюе́нт элюе́нты
Р. элюе́нту элюе́нтаў
Д. элюе́нту элюе́нтам
В. элюе́нт элюе́нты
Т. элюе́нтам элюе́нтамі
М. элюе́нце элюе́нтах

Крыніцы: piskunou2012.

элюі́раванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. элюі́раванне элюі́раванні
Р. элюі́равання элюі́раванняў
Д. элюі́раванню элюі́раванням
В. элюі́раванне элюі́раванні
Т. элюі́раваннем элюі́раваннямі
М. элюі́раванні элюі́раваннях

Крыніцы: piskunou2012.

эляты́ў

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. эляты́ў эляты́вы
Р. эляты́ва эляты́ваў
Д. эляты́ву эляты́вам
В. эляты́ў эляты́вы
Т. эляты́вам эляты́вамі
М. эляты́ве эляты́вах

Крыніцы: piskunou2012.

э́м

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны

адз. мн.
Н. э́м э́м
Р. э́м э́м
Д. э́м э́м
В. э́м э́м
Т. э́м э́м
М. э́м э́м

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

Э́ма

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. Э́ма Э́мы
Р. Э́мы Э́м
Д. Э́ме Э́мам
В. Э́му Э́м
Т. Э́май
Э́маю		 Э́мамі
М. Э́ме Э́мах

эма́левы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. эма́левы эма́левая эма́левае эма́левыя
Р. эма́левага эма́левай
эма́левае		 эма́левага эма́левых
Д. эма́леваму эма́левай эма́леваму эма́левым
В. эма́левы (неадуш.)
эма́левага (адуш.)		 эма́левую эма́левае эма́левыя (неадуш.)
эма́левых (адуш.)
Т. эма́левым эма́левай
эма́леваю		 эма́левым эма́левымі
М. эма́левым эма́левай эма́левым эма́левых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

эмалепадо́бны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. эмалепадо́бны эмалепадо́бная эмалепадо́бнае эмалепадо́бныя
Р. эмалепадо́бнага эмалепадо́бнай
эмалепадо́бнае		 эмалепадо́бнага эмалепадо́бных
Д. эмалепадо́бнаму эмалепадо́бнай эмалепадо́бнаму эмалепадо́бным
В. эмалепадо́бны (неадуш.)
эмалепадо́бнага (адуш.)		 эмалепадо́бную эмалепадо́бнае эмалепадо́бныя (неадуш.)
эмалепадо́бных (адуш.)
Т. эмалепадо́бным эмалепадо́бнай
эмалепадо́бнаю		 эмалепадо́бным эмалепадо́бнымі
М. эмалепадо́бным эмалепадо́бнай эмалепадо́бным эмалепадо́бных

Крыніцы: piskunou2012.

эмалепадо́бны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. эмалепадо́бны эмалепадо́бная эмалепадо́бнае эмалепадо́бныя
Р. эмалепадо́бнага эмалепадо́бнай
эмалепадо́бнае		 эмалепадо́бнага эмалепадо́бных
Д. эмалепадо́бнаму эмалепадо́бнай эмалепадо́бнаму эмалепадо́бным
В. эмалепадо́бны (неадуш.)
эмалепадо́бнага (адуш.)		 эмалепадо́бную эмалепадо́бнае эмалепадо́бныя (неадуш.)
эмалепадо́бных (адуш.)
Т. эмалепадо́бным эмалепадо́бнай
эмалепадо́бнаю		 эмалепадо́бным эмалепадо́бнымі
М. эмалепадо́бным эмалепадо́бнай эмалепадо́бным эмалепадо́бных

Крыніцы: piskunou2012.

эмалірава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. эмалірава́нне
Р. эмалірава́ння
Д. эмалірава́нню
В. эмалірава́нне
Т. эмалірава́ннем
М. эмалірава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

эмалірава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. эмалірава́ны эмалірава́ная эмалірава́нае эмалірава́ныя
Р. эмалірава́нага эмалірава́най
эмалірава́нае		 эмалірава́нага эмалірава́ных
Д. эмалірава́наму эмалірава́най эмалірава́наму эмалірава́ным
В. эмалірава́ны (неадуш.)
эмалірава́нага (адуш.)		 эмалірава́ную эмалірава́нае эмалірава́ныя (неадуш.)
эмалірава́ных (адуш.)
Т. эмалірава́ным эмалірава́най
эмалірава́наю		 эмалірава́ным эмалірава́нымі
М. эмалірава́ным эмалірава́най эмалірава́ным эмалірава́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.