Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абгеёжзіклнорсухцшыэюя’
гдеёжзклмнрстфхцчшэя-

Мішу́ткі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Мішу́ткі
Р. Мішу́так
Мішу́ткаў
Д. Мішу́ткам
В. Мішу́ткі
Т. Мішу́ткамі
М. Мішу́тках

Мішу́ты

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Мішу́ты
Р. Мішу́т
Мішу́таў
Д. Мішу́там
В. Мішу́ты
Т. Мішу́тамі
М. Мішу́тах

Мішу́ціна

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Мішу́ціна
Р. Мішу́ціна
Д. Мішу́ціну
В. Мішу́ціна
Т. Мішу́цінам
М. Мішу́ціне

Мішчуко́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Мішчуко́ва
Р. Мішчуко́ва
Д. Мішчуко́ву
В. Мішчуко́ва
Т. Мішчуко́вам
М. Мішчуко́ве

мішэ́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мішэ́нны мішэ́нная мішэ́ннае мішэ́нныя
Р. мішэ́ннага мішэ́ннай
мішэ́ннае		 мішэ́ннага мішэ́нных
Д. мішэ́ннаму мішэ́ннай мішэ́ннаму мішэ́нным
В. мішэ́нны (неадуш.)
мішэ́ннага (адуш.)		 мішэ́нную мішэ́ннае мішэ́нныя (неадуш.)
мішэ́нных (адуш.)
Т. мішэ́нным мішэ́ннай
мішэ́ннаю		 мішэ́нным мішэ́ннымі
М. мішэ́нным мішэ́ннай мішэ́нным мішэ́нных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

мішэ́нь

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз. мн.
Н. мішэ́нь мішэ́ні
Р. мішэ́ні мішэ́ней
мішэ́няў
Д. мішэ́ні мішэ́ням
В. мішэ́нь мішэ́ні
Т. мішэ́нню мішэ́нямі
М. мішэ́ні мішэ́нях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

міш-мета́л

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. міш-мета́л міш-мета́лы
Р. міш-мета́лу міш-мета́лаў
Д. міш-мета́лу міш-мета́лам
В. міш-мета́л міш-мета́лы
Т. міш-мета́лам міш-мета́ламі
М. міш-мета́ле міш-мета́лах

Крыніцы: piskunou2012.

міэлацы́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. міэлацы́т
Р. міэлацы́ту
Д. міэлацы́ту
В. міэлацы́т
Т. міэлацы́там
М. міэлацы́це

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

міэлі́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. міэлі́н
Р. міэлі́ну
Д. міэлі́ну
В. міэлі́н
Т. міэлі́нам
М. міэлі́не

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

міэлі́навы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. міэлі́навы міэлі́навая міэлі́навае міэлі́навыя
Р. міэлі́навага міэлі́навай
міэлі́навае		 міэлі́навага міэлі́навых
Д. міэлі́наваму міэлі́навай міэлі́наваму міэлі́навым
В. міэлі́навы (неадуш.) міэлі́навую міэлі́навае міэлі́навыя (неадуш.)
Т. міэлі́навым міэлі́навай
міэлі́наваю		 міэлі́навым міэлі́навымі
М. міэлі́навым міэлі́навай міэлі́навым міэлі́навых

Іншыя варыянты: міелі́навы.

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.