Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

чалавеказна́ўства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

чалавеказна́ўчы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	чалавеказна́ўчы	чалавеказна́ўчая	чалавеказна́ўчае	чалавеказна́ўчыя
Р.	чалавеказна́ўчага	чалавеказна́ўчай чалавеказна́ўчае	чалавеказна́ўчага	чалавеказна́ўчых
Д.	чалавеказна́ўчаму	чалавеказна́ўчай	чалавеказна́ўчаму	чалавеказна́ўчым
В.	чалавеказна́ўчы (неадуш.) чалавеказна́ўчага (адуш.)	чалавеказна́ўчую	чалавеказна́ўчае	чалавеказна́ўчыя (неадуш.) чалавеказна́ўчых (адуш.)
Т.	чалавеказна́ўчым	чалавеказна́ўчай чалавеказна́ўчаю	чалавеказна́ўчым	чалавеказна́ўчымі
М.	чалавеказна́ўчым	чалавеказна́ўчай	чалавеказна́ўчым	чалавеказна́ўчых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

чалавекалю́б

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

чалавекалю́бец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

чалавекалюбі́вы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	чалавекалюбі́вы	чалавекалюбі́вая	чалавекалюбі́вае	чалавекалюбі́выя
Р.	чалавекалюбі́вага	чалавекалюбі́вай чалавекалюбі́вае	чалавекалюбі́вага	чалавекалюбі́вых
Д.	чалавекалюбі́ваму	чалавекалюбі́вай	чалавекалюбі́ваму	чалавекалюбі́вым
В.	чалавекалюбі́вы (неадуш.) чалавекалюбі́вага (адуш.)	чалавекалюбі́вую	чалавекалюбі́вае	чалавекалюбі́выя (неадуш.) чалавекалюбі́вых (адуш.)
Т.	чалавекалюбі́вым	чалавекалюбі́вай чалавекалюбі́ваю	чалавекалюбі́вым	чалавекалюбі́вымі
М.	чалавекалюбі́вым	чалавекалюбі́вай	чалавекалюбі́вым	чалавекалюбі́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

чалавекалю́бна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
чалавекалю́бна	-	-

чалавекалю́бнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

чалавекалю́бны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	чалавекалю́бны	чалавекалю́бная	чалавекалю́бнае	чалавекалю́бныя
Р.	чалавекалю́бнага	чалавекалю́бнай чалавекалю́бнае	чалавекалю́бнага	чалавекалю́бных
Д.	чалавекалю́бнаму	чалавекалю́бнай	чалавекалю́бнаму	чалавекалю́бным
В.	чалавекалю́бны (неадуш.) чалавекалю́бнага (адуш.)	чалавекалю́бную	чалавекалю́бнае	чалавекалю́бныя (неадуш.) чалавекалю́бных (адуш.)
Т.	чалавекалю́бным	чалавекалю́бнай чалавекалю́бнаю	чалавекалю́бным	чалавекалю́бнымі
М.	чалавекалю́бным	чалавекалю́бнай	чалавекалю́бным	чалавекалю́бных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

чалавекалю́бства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

чалавекамашы́нны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	чалавекамашы́нны	чалавекамашы́нная	чалавекамашы́ннае	чалавекамашы́нныя
Р.	чалавекамашы́ннага	чалавекамашы́ннай чалавекамашы́ннае	чалавекамашы́ннага	чалавекамашы́нных
Д.	чалавекамашы́ннаму	чалавекамашы́ннай	чалавекамашы́ннаму	чалавекамашы́нным
В.	чалавекамашы́нны (неадуш.) чалавекамашы́ннага (адуш.)	чалавекамашы́нную	чалавекамашы́ннае	чалавекамашы́нныя (неадуш.) чалавекамашы́нных (адуш.)
Т.	чалавекамашы́нным	чалавекамашы́ннай чалавекамашы́ннаю	чалавекамашы́нным	чалавекамашы́ннымі
М.	чалавекамашы́нным	чалавекамашы́ннай	чалавекамашы́нным	чалавекамашы́нных

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum