распужа́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
распужа́ны |
распужа́ная |
распужа́нае |
распужа́ныя |
| Р. |
распужа́нага |
распужа́най распужа́нае |
распужа́нага |
распужа́ных |
| Д. |
распужа́наму |
распужа́най |
распужа́наму |
распужа́ным |
| В. |
распужа́ны (неадуш.) распужа́нага (адуш.) |
распужа́ную |
распужа́нае |
распужа́ныя (неадуш.) распужа́ных (адуш.) |
| Т. |
распужа́ным |
распужа́най распужа́наю |
распужа́ным |
распужа́нымі |
| М. |
распужа́ным |
распужа́най |
распужа́ным |
распужа́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
распужа́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
распужа́ны |
распужа́ная |
распужа́нае |
распужа́ныя |
| Р. |
распужа́нага |
распужа́най распужа́нае |
распужа́нага |
распужа́ных |
| Д. |
распужа́наму |
распужа́най |
распужа́наму |
распужа́ным |
| В. |
распужа́ны (неадуш.) распужа́нага (адуш.) |
распужа́ную |
распужа́нае |
распужа́ныя (неадуш.) распужа́ных (адуш.) |
| Т. |
распужа́ным |
распужа́най распужа́наю |
распужа́ным |
распужа́нымі |
| М. |
распужа́ным |
распужа́най |
распужа́ным |
распужа́ных |
Кароткая форма: распужа́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
распужа́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
распужа́ю |
распужа́ем |
| 2-я ас. |
распужа́еш |
распужа́еце |
| 3-я ас. |
распужа́е |
распужа́юць |
| Прошлы час |
| м. |
распужа́ў |
распужа́лі |
| ж. |
распужа́ла |
| н. |
распужа́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
распужа́й |
распужа́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
распужа́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
распузаце́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
распузаце́ю |
распузаце́ем |
| 2-я ас. |
распузаце́еш |
распузаце́еце |
| 3-я ас. |
распузаце́е |
распузаце́юць |
| Прошлы час |
| м. |
распузаце́ў |
распузаце́лі |
| ж. |
распузаце́ла |
| н. |
распузаце́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
распузаце́й |
распузаце́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
распузаце́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
распу́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
распу́к |
| Р. |
распу́ку |
| Д. |
распу́ку |
| В. |
распу́к |
| Т. |
распу́кам |
| М. |
распу́ку |
Крыніцы:
piskunou2012.
распука́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
распука́ецца |
распука́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
распука́ўся |
распука́ліся |
| ж. |
распука́лася |
| н. |
распука́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
распука́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
распука́ць
‘набухаць, набрыньваць’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
распука́е |
распука́юць |
| Прошлы час |
| м. |
распука́ў |
распука́лі |
| ж. |
распука́ла |
| н. |
распука́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
распука́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
распу́квацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
распу́кваецца |
распу́кваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
распу́кваўся |
распу́кваліся |
| ж. |
распу́квалася |
| н. |
распу́квалася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
распу́кваючыся |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
распукну́ты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
распукну́ты |
распукну́тая |
распукну́тае |
распукну́тыя |
| Р. |
распукну́тага |
распукну́тай распукну́тае |
распукну́тага |
распукну́тых |
| Д. |
распукну́таму |
распукну́тай |
распукну́таму |
распукну́тым |
| В. |
распукну́ты распукну́тага |
распукну́тую |
распукну́тае |
распукну́тыя |
| Т. |
распукну́тым |
распукну́тай распукну́таю |
распукну́тым |
распукну́тымі |
| М. |
распукну́тым |
распукну́тай |
распукну́тым |
распукну́тых |
Крыніцы:
sbm2012,
tsbm1984.