узбунтава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
узбунту́ю |
узбунту́ем |
| 2-я ас. |
узбунту́еш |
узбунту́еце |
| 3-я ас. |
узбунту́е |
узбунту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
узбунтава́ў |
узбунтава́лі |
| ж. |
узбунтава́ла |
| н. |
узбунтава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
узбунту́й |
узбунту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
узбунтава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
узбунто́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
узбунто́ўванне |
| Р. |
узбунто́ўвання |
| Д. |
узбунто́ўванню |
| В. |
узбунто́ўванне |
| Т. |
узбунто́ўваннем |
| М. |
узбунто́ўванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
узбунто́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
узбунто́ўваюся |
узбунто́ўваемся |
| 2-я ас. |
узбунто́ўваешся |
узбунто́ўваецеся |
| 3-я ас. |
узбунто́ўваецца |
узбунто́ўваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
узбунто́ўваўся |
узбунто́ўваліся |
| ж. |
узбунто́ўвалася |
| н. |
узбунто́ўвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
узбунто́ўвайся |
узбунто́ўвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
узбунто́ўваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
узбунто́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
узбунто́ўваю |
узбунто́ўваем |
| 2-я ас. |
узбунто́ўваеш |
узбунто́ўваеце |
| 3-я ас. |
узбунто́ўвае |
узбунто́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
узбунто́ўваў |
узбунто́ўвалі |
| ж. |
узбунто́ўвала |
| н. |
узбунто́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
узбунто́ўвай |
узбунто́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
узбунто́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
узбу́ранасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
узбу́ранасць |
| Р. |
узбу́ранасці |
| Д. |
узбу́ранасці |
| В. |
узбу́ранасць |
| Т. |
узбу́ранасцю |
| М. |
узбу́ранасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
узбу́раны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
узбу́раны |
узбу́раная |
узбу́ранае |
узбу́раныя |
| Р. |
узбу́ранага |
узбу́ранай узбу́ранае |
узбу́ранага |
узбу́раных |
| Д. |
узбу́ранаму |
узбу́ранай |
узбу́ранаму |
узбу́раным |
| В. |
узбу́раны (неадуш.) узбу́ранага (адуш.) |
узбу́раную |
узбу́ранае |
узбу́раныя (неадуш.) узбу́раных (адуш.) |
| Т. |
узбу́раным |
узбу́ранай узбу́ранаю |
узбу́раным |
узбу́ранымі |
| М. |
узбу́раным |
узбу́ранай |
узбу́раным |
узбу́раных |
Кароткая форма: узбу́рана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.