спраста́ць
‘пайсці напрасткі (спрастаць дарогу; спрасціць, выпрастаць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спраста́ю |
спраста́ем |
| 2-я ас. |
спраста́еш |
спраста́еце |
| 3-я ас. |
спраста́е |
спраста́юць |
| Прошлы час |
| м. |
спраста́ў |
спраста́лі |
| ж. |
спраста́ла |
| н. |
спраста́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спраста́й |
спраста́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спраста́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
спрасто́ўваць
‘ісці напрасткі (спрастоўваць дарогу; спрашчаць, выпрастоўваць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спрасто́ўваю |
спрасто́ўваем |
| 2-я ас. |
спрасто́ўваеш |
спрасто́ўваеце |
| 3-я ас. |
спрасто́ўвае |
спрасто́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
спрасто́ўваў |
спрасто́ўвалі |
| ж. |
спрасто́ўвала |
| н. |
спрасто́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спрасто́ўвай |
спрасто́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спрасто́ўваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
спрасце́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спрасце́ю |
спрасце́ем |
| 2-я ас. |
спрасце́еш |
спрасце́еце |
| 3-я ас. |
спрасце́е |
спрасце́юць |
| Прошлы час |
| м. |
спрасце́ў |
спрасце́лі |
| ж. |
спрасце́ла |
| н. |
спрасце́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спрасце́й |
спрасце́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спрасце́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спра́сці
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спраду́ |
спрадзё́м |
| 2-я ас. |
спрадзе́ш |
спрадзяце́ |
| 3-я ас. |
спрадзе́ |
спраду́ць |
| Прошлы час |
| м. |
спра́ў |
спра́лі |
| ж. |
спра́ла |
| н. |
спра́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спрадзі́ |
спрадзі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спра́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спра́сціся
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
спрадзе́цца |
спраду́цца |
| Прошлы час |
| м. |
спра́ўся |
спра́ліся |
| ж. |
спра́лася |
| н. |
спра́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спрасці́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
спро́сціцца |
спро́сцяцца |
| Прошлы час |
| м. |
спрасці́ўся |
спрасці́ліся |
| ж. |
спрасці́лася |
| н. |
спрасці́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спрасці́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спрашчу́ |
спро́сцім |
| 2-я ас. |
спро́сціш |
спро́сціце |
| 3-я ас. |
спро́сціць |
спро́сцяць |
| Прошлы час |
| м. |
спрасці́ў |
спрасці́лі |
| ж. |
спрасці́ла |
| н. |
спрасці́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спрасці́ |
спрасці́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спрасці́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спра́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спра́т |
спра́ты |
| Р. |
спра́ту |
спра́таў |
| Д. |
спра́ту |
спра́там |
| В. |
спра́т |
спра́ты |
| Т. |
спра́там |
спра́тамі |
| М. |
спра́це |
спра́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спра́таць
‘выбіць пранікам мокрую бялізну; пабіць, аддубасіць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спра́таю |
спра́таем |
| 2-я ас. |
спра́таеш |
спра́таеце |
| 3-я ас. |
спра́тае |
спра́таюць |
| Прошлы час |
| м. |
спра́таў |
спра́талі |
| ж. |
спра́тала |
| н. |
спра́тала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спра́тай |
спра́тайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спра́таўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.