змарне́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
змарне́ю |
змарне́ем |
| 2-я ас. |
змарне́еш |
змарне́еце |
| 3-я ас. |
змарне́е |
змарне́юць |
| Прошлы час |
| м. |
змарне́ў |
змарне́лі |
| ж. |
змарне́ла |
| н. |
змарне́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
змарне́й |
змарне́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
змарне́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зма́рніць
‘змарнаваць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зма́рню |
зма́рнім |
| 2-я ас. |
зма́рніш |
зма́рніце |
| 3-я ас. |
зма́рніць |
зма́рняць |
| Прошлы час |
| м. |
зма́рніў |
зма́рнілі |
| ж. |
зма́рніла |
| н. |
зма́рніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зма́рні |
зма́рніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зма́рніўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
змарня́віцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
змарня́ўлюся |
змарня́вімся |
| 2-я ас. |
змарня́вішся |
змарня́віцеся |
| 3-я ас. |
змарня́віцца |
змарня́вяцца |
| Прошлы час |
| м. |
змарня́віўся |
змарня́віліся |
| ж. |
змарня́вілася |
| н. |
змарня́вілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
змарня́ўся |
змарня́ўцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
змарня́віўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
змарня́віць
‘змарыць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
змарня́ўлю |
змарня́вім |
| 2-я ас. |
змарня́віш |
змарня́віце |
| 3-я ас. |
змарня́віць |
змарня́вяць |
| Прошлы час |
| м. |
змарня́віў |
змарня́вілі |
| ж. |
змарня́віла |
| н. |
змарня́віла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
змарня́ў |
змарня́ўце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
змарня́віўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
змаро́жаны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
змаро́жаны |
змаро́жаная |
змаро́жанае |
змаро́жаныя |
| Р. |
змаро́жанага |
змаро́жанай змаро́жанае |
змаро́жанага |
змаро́жаных |
| Д. |
змаро́жанаму |
змаро́жанай |
змаро́жанаму |
змаро́жаным |
| В. |
змаро́жаны (неадуш.) змаро́жанага (адуш.) |
змаро́жаную |
змаро́жанае |
змаро́жаныя (неадуш.) змаро́жаных (адуш.) |
| Т. |
змаро́жаным |
змаро́жанай змаро́жанаю |
змаро́жаным |
змаро́жанымі |
| М. |
змаро́жаным |
змаро́жанай |
змаро́жаным |
змаро́жаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
змаро́жаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
змаро́жаны |
змаро́жаная |
змаро́жанае |
змаро́жаныя |
| Р. |
змаро́жанага |
змаро́жанай змаро́жанае |
змаро́жанага |
змаро́жаных |
| Д. |
змаро́жанаму |
змаро́жанай |
змаро́жанаму |
змаро́жаным |
| В. |
змаро́жаны (неадуш.) змаро́жанага (адуш.) |
змаро́жаную |
змаро́жанае |
змаро́жаныя (неадуш.) змаро́жаных (адуш.) |
| Т. |
змаро́жаным |
змаро́жанай змаро́жанаю |
змаро́жаным |
змаро́жанымі |
| М. |
змаро́жаным |
змаро́жанай |
змаро́жаным |
змаро́жаных |
Кароткая форма: змаро́жана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
змаро́зіць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
змаро́жу |
змаро́зім |
| 2-я ас. |
змаро́зіш |
змаро́зіце |
| 3-я ас. |
змаро́зіць |
змаро́зяць |
| Прошлы час |
| м. |
змаро́зіў |
змаро́зілі |
| ж. |
змаро́зіла |
| н. |
змаро́зіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
змаро́зь |
змаро́зьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
змаро́зіўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
змару́дзіць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
змару́джу |
змару́дзім |
| 2-я ас. |
змару́дзіш |
змару́дзіце |
| 3-я ас. |
змару́дзіць |
змару́дзяць |
| Прошлы час |
| м. |
змару́дзіў |
змару́дзілі |
| ж. |
змару́дзіла |
| н. |
змару́дзіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
змару́дзь |
змару́дзьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
змару́дзіўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зма́рчыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зма́рчуся |
зма́рчымся |
| 2-я ас. |
зма́рчышся |
зма́рчыцеся |
| 3-я ас. |
зма́рчыцца |
зма́рчацца |
| Прошлы час |
| м. |
зма́рчыўся |
зма́рчыліся |
| ж. |
зма́рчылася |
| н. |
зма́рчылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зма́рчыся |
зма́рчыцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зма́рчыўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
зма́рчыць
‘змарыць каго-небудзь тугою, сумам’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зма́рчу |
зма́рчым |
| 2-я ас. |
зма́рчыш |
зма́рчыце |
| 3-я ас. |
зма́рчыць |
зма́рчаць |
| Прошлы час |
| м. |
зма́рчыў |
зма́рчылі |
| ж. |
зма́рчыла |
| н. |
зма́рчыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зма́рчы |
зма́рчыце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зма́рчыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.