Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

місуры́йскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. місуры́йскі місуры́йская місуры́йскае місуры́йскія
Р. місуры́йскага місуры́йскай
місуры́йскае
місуры́йскага місуры́йскіх
Д. місуры́йскаму місуры́йскай місуры́йскаму місуры́йскім
В. місуры́йскі (неадуш.)
місуры́йскага (адуш.)
місуры́йскую місуры́йскае місуры́йскія (неадуш.)
місуры́йскіх (адуш.)
Т. місуры́йскім місуры́йскай
місуры́йскаю
місуры́йскім місуры́йскімі
М. місуры́йскім місуры́йскай місуры́йскім місуры́йскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Мі́ськія

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. Мі́ськія
Р. Мі́ськіх
Д. Мі́ськім
В. Мі́ськія
Т. Мі́ськімі
М. Мі́ськіх

Місюко́ўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Місюко́ўшчына
Р. Місюко́ўшчыны
Д. Місюко́ўшчыне
В. Місюко́ўшчыну
Т. Місюко́ўшчынай
Місюко́ўшчынаю
М. Місюко́ўшчыне

Місю́нішкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Місю́нішкі
Р. Місю́нішак
Місю́нішкаў
Д. Місю́нішкам
В. Місю́нішкі
Т. Місю́нішкамі
М. Місю́нішках

місяві́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. місяві́цкі місяві́цкая місяві́цкае місяві́цкія
Р. місяві́цкага місяві́цкай
місяві́цкае
місяві́цкага місяві́цкіх
Д. місяві́цкаму місяві́цкай місяві́цкаму місяві́цкім
В. місяві́цкі (неадуш.)
місяві́цкага (адуш.)
місяві́цкую місяві́цкае місяві́цкія (неадуш.)
місяві́цкіх (адуш.)
Т. місяві́цкім місяві́цкай
місяві́цкаю
місяві́цкім місяві́цкімі
М. місяві́цкім місяві́цкай місяві́цкім місяві́цкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Місяві́чы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Місяві́чы
Р. Місяві́ч
Місяві́чаў
Д. Місяві́чам
В. Місяві́чы
Т. Місяві́чамі
М. Місяві́чах

Міся́нцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Міся́нцы
Р. Міся́нцаў
Д. Міся́нцам
В. Міся́нцы
Т. Міся́нцамі
М. Міся́нцах

мітагенеты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мітагенеты́чны мітагенеты́чная мітагенеты́чнае мітагенеты́чныя
Р. мітагенеты́чнага мітагенеты́чнай
мітагенеты́чнае
мітагенеты́чнага мітагенеты́чных
Д. мітагенеты́чнаму мітагенеты́чнай мітагенеты́чнаму мітагенеты́чным
В. мітагенеты́чны (неадуш.)
мітагенеты́чнага (адуш.)
мітагенеты́чную мітагенеты́чнае мітагенеты́чныя (неадуш.)
мітагенеты́чных (адуш.)
Т. мітагенеты́чным мітагенеты́чнай
мітагенеты́чнаю
мітагенеты́чным мітагенеты́чнымі
М. мітагенеты́чным мітагенеты́чнай мітагенеты́чным мітагенеты́чных

Крыніцы: piskunou2012.

мі́таль

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. мі́таль
Р. мі́талю
Д. мі́талю
В. мі́таль
Т. мі́талем
М. мі́талі

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

мі́тальшпіль

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. мі́тальшпіль мі́тальшпілі
Р. мі́тальшпілю мі́тальшпіляў
Д. мі́тальшпілю мі́тальшпілям
В. мі́тальшпіль мі́тальшпілі
Т. мі́тальшпілем мі́тальшпілямі
М. мі́тальшпілі мі́тальшпілях

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012.