Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзілмноруыэюя-’ 

зламо́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зламо́ўны зламо́ўная зламо́ўнае зламо́ўныя
Р. зламо́ўнага зламо́ўнай
зламо́ўнае		 зламо́ўнага зламо́ўных
Д. зламо́ўнаму зламо́ўнай зламо́ўнаму зламо́ўным
В. зламо́ўны (неадуш.)
зламо́ўнага (адуш.)		 зламо́ўную зламо́ўнае зламо́ўныя (неадуш.)
зламо́ўных (адуш.)
Т. зламо́ўным зламо́ўнай
зламо́ўнаю		 зламо́ўным зламо́ўнымі
М. зламо́ўным зламо́ўнай зламо́ўным зламо́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

зламы́сна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
зламы́сна зламы́сней -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

зламы́снасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. зламы́снасць
Р. зламы́снасці
Д. зламы́снасці
В. зламы́снасць
Т. зламы́снасцю
М. зламы́снасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

зламы́снік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. зламы́снік зламы́снікі
Р. зламы́сніка зламы́снікаў
Д. зламы́сніку зламы́снікам
В. зламы́сніка зламы́снікаў
Т. зламы́снікам зламы́снікамі
М. зламы́сніку зламы́сніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

зламы́сніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. зламы́сніца зламы́сніцы
Р. зламы́сніцы зламы́сніц
Д. зламы́сніцы зламы́сніцам
В. зламы́сніцу зламы́сніц
Т. зламы́сніцай
зламы́сніцаю		 зламы́сніцамі
М. зламы́сніцы зламы́сніцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

зламы́сніцтва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. зламы́сніцтва зламы́сніцтвы
Р. зламы́сніцтва зламы́сніцтваў
Д. зламы́сніцтву зламы́сніцтвам
В. зламы́сніцтва зламы́сніцтвы
Т. зламы́сніцтвам зламы́сніцтвамі
М. зламы́сніцтве зламы́сніцтвах

Крыніцы: piskunou2012.

зламы́сны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зламы́сны зламы́сная зламы́снае зламы́сныя
Р. зламы́снага зламы́снай
зламы́снае		 зламы́снага зламы́сных
Д. зламы́снаму зламы́снай зламы́снаму зламы́сным
В. зламы́сны (неадуш.)
зламы́снага (адуш.)		 зламы́сную зламы́снае зламы́сныя (неадуш.)
зламы́сных (адуш.)
Т. зламы́сным зламы́снай
зламы́снаю		 зламы́сным зламы́снымі
М. зламы́сным зламы́снай зламы́сным зламы́сных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

зланцу́жаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. зланцу́жаны зланцу́жаная зланцу́жанае зланцу́жаныя
Р. зланцу́жанага зланцу́жанай
зланцу́жанае		 зланцу́жанага зланцу́жаных
Д. зланцу́жанаму зланцу́жанай зланцу́жанаму зланцу́жаным
В. зланцу́жаны (неадуш.)
зланцу́жанага (адуш.)		 зланцу́жаную зланцу́жанае зланцу́жаныя (неадуш.)
зланцу́жаных (адуш.)
Т. зланцу́жаным зланцу́жанай
зланцу́жанаю		 зланцу́жаным зланцу́жанымі
М. зланцу́жаным зланцу́жанай зланцу́жаным зланцу́жаных

Крыніцы: piskunou2012.

зланцу́жыць

‘закаваць каго-небудзь у ланцугі’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зланцу́жу зланцу́жым
2-я ас. зланцу́жыш зланцу́жыце
3-я ас. зланцу́жыць зланцу́жаць
Прошлы час
м. зланцу́жыў зланцу́жылі
ж. зланцу́жыла
н. зланцу́жыла
Загадны лад
2-я ас. зланцу́ж зланцу́жце
Дзеепрыслоўе
прош. час зланцу́жыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

злапа́мятлівасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. злапа́мятлівасць
Р. злапа́мятлівасці
Д. злапа́мятлівасці
В. злапа́мятлівасць
Т. злапа́мятлівасцю
М. злапа́мятлівасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.