зламы́сніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| зламы́сніца | зламы́сніцы | |
| зламы́сніцы | зламы́сніц | |
| зламы́сніцы | зламы́сніцам | |
| зламы́сніцу | зламы́сніц | |
| зламы́сніцай зламы́сніцаю |
зламы́сніцамі | |
| зламы́сніцы | зламы́сніцах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)