эстэменазу́х
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
эстэменазу́х |
эстэменазу́хі |
| Р. |
эстэменазу́ха |
эстэменазу́хаў |
| Д. |
эстэменазу́ху |
эстэменазу́хам |
| В. |
эстэменазу́ха |
эстэменазу́хаў |
| Т. |
эстэменазу́хам |
эстэменазу́хамі |
| М. |
эстэменазу́ху |
эстэменазу́хах |
Крыніцы:
piskunou2012.
эстэ́т
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
эстэ́т |
эстэ́ты |
| Р. |
эстэ́та |
эстэ́таў |
| Д. |
эстэ́ту |
эстэ́там |
| В. |
эстэ́та |
эстэ́таў |
| Т. |
эстэ́там |
эстэ́тамі |
| М. |
эстэ́це |
эстэ́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
эстэтатэрапі́я
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
эстэтатэрапі́я |
| Р. |
эстэтатэрапі́і |
| Д. |
эстэтатэрапі́і |
| В. |
эстэтатэрапі́ю |
| Т. |
эстэтатэрапі́яй эстэтатэрапі́яю |
| М. |
эстэтатэрапі́і |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012.
эстэ́тка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
эстэ́тка |
эстэ́ткі |
| Р. |
эстэ́ткі |
эстэ́так |
| Д. |
эстэ́тцы |
эстэ́ткам |
| В. |
эстэ́тку |
эстэ́так |
| Т. |
эстэ́ткай эстэ́ткаю |
эстэ́ткамі |
| М. |
эстэ́тцы |
эстэ́тках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
эстэ́тнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
эстэ́тнасць |
| Р. |
эстэ́тнасці |
| Д. |
эстэ́тнасці |
| В. |
эстэ́тнасць |
| Т. |
эстэ́тнасцю |
| М. |
эстэ́тнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
эстэтызава́на
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| эстэтызава́на |
- |
- |
эстэтызава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
эстэтызава́ны |
эстэтызава́ная |
эстэтызава́нае |
эстэтызава́ныя |
| Р. |
эстэтызава́нага |
эстэтызава́най эстэтызава́нае |
эстэтызава́нага |
эстэтызава́ных |
| Д. |
эстэтызава́наму |
эстэтызава́най |
эстэтызава́наму |
эстэтызава́ным |
| В. |
эстэтызава́ны (неадуш.) эстэтызава́нага (адуш.) |
эстэтызава́ную |
эстэтызава́нае |
эстэтызава́ныя (неадуш.) эстэтызава́ных (адуш.) |
| Т. |
эстэтызава́ным |
эстэтызава́най эстэтызава́наю |
эстэтызава́ным |
эстэтызава́нымі |
| М. |
эстэтызава́ным |
эстэтызава́най |
эстэтызава́ным |
эстэтызава́ных |
Кароткая форма: эстэтызава́на.
Крыніцы:
piskunou2012.
эстэтызава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
эстэтызава́ны |
эстэтызава́ная |
эстэтызава́нае |
эстэтызава́ныя |
| Р. |
эстэтызава́нага |
эстэтызава́най эстэтызава́нае |
эстэтызава́нага |
эстэтызава́ных |
| Д. |
эстэтызава́наму |
эстэтызава́най |
эстэтызава́наму |
эстэтызава́ным |
| В. |
эстэтызава́ны (неадуш.) эстэтызава́нага (адуш.) |
эстэтызава́ную |
эстэтызава́нае |
эстэтызава́ныя (неадуш.) эстэтызава́ных (адуш.) |
| Т. |
эстэтызава́ным |
эстэтызава́най эстэтызава́наю |
эстэтызава́ным |
эстэтызава́нымі |
| М. |
эстэтызава́ным |
эстэтызава́най |
эстэтызава́ным |
эстэтызава́ных |
Кароткая форма: эстэтызава́на.
Крыніцы:
piskunou2012.