Verbum

анлайнавы слоўнік

харуго́ўны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	харуго́ўны	харуго́ўная	харуго́ўнае	харуго́ўныя
Р.	харуго́ўнага	харуго́ўнай харуго́ўнае	харуго́ўнага	харуго́ўных
Д.	харуго́ўнаму	харуго́ўнай	харуго́ўнаму	харуго́ўным
В.	харуго́ўны (неадуш.) харуго́ўнага (адуш.)	харуго́ўную	харуго́ўнае	харуго́ўныя (неадуш.) харуго́ўных (адуш.)
Т.	харуго́ўным	харуго́ўнай харуго́ўнаю	харуго́ўным	харуго́ўнымі
М.	харуго́ўным	харуго́ўнай	харуго́ўным	харуго́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

Харужа́нцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Хару́жаўцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Хару́жы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Хару́жынцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Харуко́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

хару́нжы

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Харці́ца

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

харці́цкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	харці́цкі	харці́цкая	харці́цкае	харці́цкія
Р.	харці́цкага	харці́цкай харці́цкае	харці́цкага	харці́цкіх
Д.	харці́цкаму	харці́цкай	харці́цкаму	харці́цкім
В.	харці́цкі (неадуш.) харці́цкага (адуш.)	харці́цкую	харці́цкае	харці́цкія (неадуш.) харці́цкіх (адуш.)
Т.	харці́цкім	харці́цкай харці́цкаю	харці́цкім	харці́цкімі
М.	харці́цкім	харці́цкай	харці́цкім	харці́цкіх

Крыніцы: piskunou2012.

ха́рч

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.