Verbum

анлайнавы слоўнік

Ку́ркі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

курко́вы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	курко́вы	курко́вая	курко́вае	курко́выя
Р.	курко́вага	курко́вай курко́вае	курко́вага	курко́вых
Д.	курко́ваму	курко́вай	курко́ваму	курко́вым
В.	курко́вы (неадуш.) курко́вага (адуш.)	курко́вую	курко́вае	курко́выя (неадуш.) курко́вых (адуш.)
Т.	курко́вым	курко́вай курко́ваю	курко́вым	курко́вымі
М.	курко́вым	курко́вай	курко́вым	курко́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

курко́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Куркулі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

курку́ль

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

курку́ма

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

курку́мавы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	курку́мавы	курку́мавая	курку́мавае	курку́мавыя
Р.	курку́мавага	курку́мавай курку́мавае	курку́мавага	курку́мавых
Д.	курку́маваму	курку́мавай	курку́маваму	курку́мавым
В.	курку́мавы (неадуш.) курку́мавага (адуш.)	курку́мавую	курку́мавае	курку́мавыя (неадуш.) курку́мавых (адуш.)
Т.	курку́мавым	курку́мавай курку́маваю	курку́мавым	курку́мавымі
М.	курку́мавым	курку́мавай	курку́мавым	курку́мавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

курлы́к

выклічнік

Крыніцы: piskunou2012.

курлы́канне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

курлы́каць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.